ال نینو که می تواند رکورد 1997 را بشکند، در اقیانوس آرام در حال شکل گیری است و دانشمندان را به تماشای حرکت بعدی خود می گذارد.
ال نینو بخشی از یک الگوی آب و هوایی طبیعی است که تقریباً هر دو تا هفت سال یکبار بازمی‌گردد. آخرین رویدادهای بسیار قوی آن در سال های 1997-1998 و 2015-16 آب و هوای جهانی را مختل کرد. پیامدهای آن عبارتند از آتش‌سوزی در اندونزی و آمازون، شکست محصول ناشی از خشکسالی در آفریقای جنوبی، و باران شدید و سیل‌های ساحلی در جنوب کالیفرنیا.
اندازه‌گیری‌های ماهواره‌ای نشان می‌دهد که ال نینوی فعلی شبیه رویداد ۱۹۹۷-۱۹۹۸ است، با آب گرم که در سراسر اقیانوس آرام استوایی تا آمریکای جنوبی گسترش یافته است. اما این شباهت اقیانوسی یکسان بودن آب و هوا در زمستان 2026-2027 را تضمین نمی کند، زیرا نتیجه به واکنش جو نیز بستگی دارد.
ال نینو چگونه شتاب می گیرد
هر ال نینو با تغییر بادهای گرمسیری اقیانوس آرام آغاز می شود. بادهای تجاری معمولاً آب های سطحی گرم را به سمت غرب می راند و سطح دریاها را در غرب اقیانوس آرام نسبت به شرق بالاتر می گذارد. با ضعیف شدن این بادها، آب گرم شروع به حرکت به سمت اقیانوس آرام مرکزی و شرقی می کند.
با گسترش گرما به سمت شرق، بادهای تجاری حتی بیشتر ضعیف می شوند و گاهی اوقات معکوس می شوند و به آب گرم بیشتری اجازه می دهند. این بازخورد به تقویت ال نینو کمک می کند.
اما قدرت به تنهایی تأثیرات آن را تعیین نمی کند. محل گرم ترین آب و واکنش جو نیز نتیجه را شکل می دهد. جاش ویلیس، دانشمند پروژه برای مأموریت های سطح دریا در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) می گوید: «جستجوی ال نینوی «معمولی» بسیار گریزان است. “همه آنها از نظر محل فرود و نحوه تأثیرگذاری آنها متفاوت هستند.”
ماهواره ها گرمای اقیانوس را آشکار می کنند
دانشمندان می توانند این الگوی در حال توسعه را از فضا ردیابی کنند زیرا آب گرم شده منبسط می شود و سطح دریا را بالا می برد. بنابراین، در اقیانوس آرام استوایی مرکزی و شرقی، بالا بودن آب غیرمعمول از تجمع گرما از ال نینو خبر می دهد.
نقشه ها ناهنجاری های ارتفاع سطح دریا را در 13 اکتبر 1997 (سمت چپ) و 12 اکتبر 2026 (راست) مقایسه می کنند. دانشمندان JPL اندازه گیری های TOPEX/Poseidon و Sentinel-6 Michael Freilich را به ترتیب پردازش کردند. قرمز نشان دهنده سطح بالاتر از سطح متوسط دریا، سفید نشان دهنده شرایط عادی و آبی نشان دهنده سطوح پایین تر است. اثرات فصلی و روندهای بلندمدت برای تأکید بر ال نینو و سایر تغییرات طبیعی کوتاه مدت حذف شدند.
ویلیس گفت: «آنچه در مورد ارتفاع سنجی منحصر به فرد است این است که ما یک رکورد 35 ساله از ماهواره های تقریباً یکسانی داریم که تقریباً در همان مدار زمین پرواز می کنند و هر مأموریت با مأموریت بعدی همپوشانی دارد. این به ما امکان می دهد به گذشته نگاه کنیم و این ال نینو را با آنچه در سال 1997 اتفاق افتاد مقایسه کنیم.
چرا مقایسه سال 1997 اهمیت دارد
اگرچه ال نینو در سال 2026 بسیار شدیدتر توسعه یافت، اما تا اکتبر دو ویژگی تعیین کننده با سال 1997 داشت: سطح پایین تر دریا در غرب و سطوح بالاتر در شرق، با آب گرم و بالارونده که به آمریکای جنوبی می رسید. ویلیس فکر می‌کند که این شباهت می‌تواند به اثرات مشابه، از جمله بارش شدید باران در کالیفرنیا و جنوب ایالات متحده در سال‌های 1997-1998 تبدیل شود.
نیروگاه 2015-16 نشان می دهد که چرا ترتیب این گرما اهمیت دارد. نقشه‌ای بر اساس اندازه‌گیری‌های Jason-2 از 12 اکتبر 2015، در کنار مقایسه‌های سال‌های 1997 و 2026 ظاهر می‌شود. در سال 2015، آب بسیار گرم و مرتفع استوایی به اندازه آمریکای جنوبی نرسید. زمستان امسال، اثرات بارندگی بیشتر در آمریکای مرکزی و جنوب شرقی ایالات متحده متمرکز شد و سیل قابل توجهی در مکزیک رخ داد.
پیش‌بینی ال نینو در 8 اکتبر 2026 NOAA 83 درصد احتمال یک رویداد قوی تا بسیار قوی را در سه ماه اول سال 2027 اختصاص داد. با این حال، اثرات آن در زمستان 2026-2027 و پس از آن نامشخص است. نفوذ ال نینو در جوی پر هرج و مرج عبور می کند و تشخیص سیگنال آن فراتر از مناطق استوایی دشوارتر می شود.
ویلیس گفت: «اینجا همیشه مقدار کمی تاس ریخته می‌شود. فقط به این دلیل که این ال نینو شبیه سال 1997 به نظر می رسد به این معنی نیست که دقیقاً یکسان خواهد بود – این فقط بهترین حدس ما در حال حاضر است.
هرگز پیشرفتی را از دست ندهید: به خبرنامه SciTechDaily بپیوندید.
ما را در Google و Google News دنبال کنید.
