دانشمندان یک جونده غول پیکر 66 کیلوگرمی را کشف کردند که 34 میلیون سال پیش زندگی می کرد

محققان دندان‌های فسیل‌شده «به‌طور قابل‌توجهی بزرگ» را پیدا کردند که متعلق به گونه‌ای که قبلاً ناشناخته بود به نام Yakamys sirindhornae. این جونده ماقبل تاریخ حدود 34 میلیون سال پیش، در اواسط دوره پالئوژن زندگی می کرد. بقایای آن، متشکل از یک دندان مولر دوم پایین و یک دندان ثنایای پایینی، از گودال بنگ مارک در معدن لیگنیت کرابی در استان کرابی تایلند به دست آمد.

اگرچه تنها دو دندان شناسایی شده است، اما آنها سرنخ های ارزشمندی از غول پیکر جوندگان، فرآیند تکاملی که در آن جوندگان بدن های غیرعادی بزرگی را ایجاد می کنند، ارائه می دهند. این کشف نشان می‌دهد که آسیای جنوب شرقی نقش مهم‌تری در تکامل اولیه جوندگان غول‌پیکر نسبت به آنچه دانشمندان قبلاً تشخیص داده بودند، ایفا کرده است.

جوندگان غول پیکر تاریخچه ای بسیار قدیمی تر از حد انتظار دارند

ویرجینی میلین، استاد زیست شناسی در دانشگاه مک گیل و یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: «بزرگترین جونده زنده امروزی کاپیبارا است، اما جوندگان بسیار بزرگ به اکوسیستم های اخیر محدود نمی شوند. جوندگان غول پیکر چندین بار در طول تاریخ متأخر این گروه، بیشتر در آمریکای جنوبی تکامل یافتند. این یافته نشان می دهد که آسیای جنوب شرقی نیز نقش مهمی در تاریخ تکامل اولیه جوندگان جثه بزرگ داشته است.

نام حیوان تازه شناسایی شده هم اندازه چشمگیر و هم ارتباط آن با تایلند را نشان می دهد. یاکامیس ترکیبی از “yak”، کلمه تایلندی برای غول، با “mys”، کلمه یونانی برای موش یا موش.

قسمت دوم نام علمی او حامی مهم تحقیقات علمی در تایلند است.

“نام گونه، شاخ های سیریندMillien گفت، شاهزاده ماها چاکری سیریندهورن را به پاس حمایت طولانی مدت او از علم و تحقیقات دیرینه شناسی در تایلند تجلیل می کند.

این جونده با سن 34 میلیون سال چقدر بزرگ بود؟

برای تخمین اندازه حیوان، تیم تحقیقاتی از هفت روش ثابت شده استفاده کردند که از اندازه گیری دندان برای محاسبه توده بدن استفاده می کنند. نتایج آنها این را نشان می دهد Yakamys sirindhornae وزن آن تقریباً 30 کیلوگرم است که تقریباً دو برابر سنگین تر از سایر جوندگان شناخته شده در همان دوره است. هولگانا.

این امر باعث می شود گونه تازه کشف شده در مقایسه با گونه های هم عصر خود بسیار بزرگ باشد. با این حال، محققان تاکید می‌کنند که تعیین وزن یک حیوان منقرض شده از روی تعداد کمی از دندان‌های فسیل‌شده شامل عدم قطعیت قابل توجهی است.

Millien گفت: “این فقط یک رقم تقریبی است، زیرا عدم قطعیت قابل توجهی در مورد تخمین توده بدن فسیلی وجود دارد.”

شواهد فسیلی محدود نیز بازسازی این روش را دشوار می کند یاکامیس تکامل یافت یا زندگی او چگونه بود. اکتشافات بیشتری برای درک بهتر ویژگی های فیزیکی، نقش اکولوژیکی و روابط تکاملی آن مورد نیاز خواهد بود.

تحقیقات بین المللی گذشته ماقبل تاریخ تایلند را نشان می دهد

این فسیل ها از طریق یک همکاری بین المللی مداوم برای مطالعه پستانداران باستانی در حوضه کرابی در تایلند شناسایی شدند. این پروژه دانشمندانی از دانشگاه مک گیل، وزارت منابع معدنی تایلند و سازمان های تحقیقاتی فرانسوی از جمله CNRS و Université de Poitiers را گرد هم می آورد.

این کشف که شواهدی از وجود یک جونده غیرمعمول بزرگ در آسیای جنوب شرقی در 34 میلیون سال پیش را نشان می دهد، درک دانشمندان را از مکان و زمان پیدایش غول جوندگان افزایش می دهد. یافته‌های فسیلی آینده می‌تواند به تعیین چگونگی زندگی این غول‌های باستانی و چگونگی ارتباط تکامل آنها با جوندگان عظیمی که در سایر نقاط جهان ظاهر شده‌اند کمک کند.

این تحقیق از سوی CNRS، Université de Poitiers، Université de Montpellier، McGill University و وزارت منابع معدنی تایلند حمایت شد.