معکوس رشد – مطالعه جدید اوتیسم را به اختلال دوپامین مرتبط می کند

تحقیقات اخیر نقش مهم دوپامین را در رشد عصبی و ارتباط آن با اختلال طیف اوتیسم (ASD) برجسته کرده است. محققان ارشد دانشگاه نانتونگ همبستگی بین اختلال در سیگنال دهی دوپامینرژیک و ناهنجاری در رشد عصبی را در هر دو مدل انسان و گورخرماهی پیدا کردند. این یافته ها راه های جدیدی را برای درک علت اتیسم و توسعه مداخلات درمانی هدفمند باز می کند.
یک مطالعه جدید گزارش می دهد که یک هدف درمانی جدید می تواند روش درمان اختلال طیف اوتیسم را تغییر دهد.
تحقیقات اخیر نشان داده است که دوپامین برای رشد سیستم عصبی حیاتی است. یک مطالعه جدید ارتباط بین اختلال در سیگنال دهی دوپامین در طول توسعه و اختلال طیف اوتیسم (ASD). این نتایج نیاز به بررسی مسیرهای سیگنالینگ رشدی را برای درک منشأ ASD، که به طور بالقوه منجر به درمان های هدفمند می شود، برجسته می کند. این مطالعه در منتشر شد مجله آمریکایی آسیب شناسی.
محققین اصلی Lingyan Xing، دکترا، و Gang Chen، دکترای آزمایشگاه کلیدی Jiangsu Neuroregeneration و وزارت آموزش، مرکز نوآوری مشترک برای Neuroregeneration، آزمایشگاه کلیدی NMPA برای تحقیقات و ارزیابی محصولات فناوری مهندسی بافت، دانشگاه Nantong، توضیح میدهند: «در حالی که دوپامین وجود دارد. به طور کلی به عنوان یک انتقال دهنده عصبی شناخته می شود، اهمیت آن در جنبه های رشدی اوتیسم تا حد زیادی ناشناخته است. مطالعات اخیر نقش حیاتی دوپامین و سروتونین را در توسعه و اهمیت آنها در ساخت مدارهای عصبی برجسته کرده اند. علاوه بر این، مطالعات نشان داده است که استفاده از داروهای مرتبط با دوپامین در دوران بارداری با افزایش خطر ابتلا به اوتیسم در کودکان مرتبط است. با مسلح شدن به این سرنخهای وسوسهانگیز، ما مأموریتی را آغاز کردیم تا شکاف بین عملکردهای شناخته شده دوپامین و تأثیر بالقوه آن بر اختلالات رشد عصبی، به ویژه اوتیسم را پر کنیم. تلاش ما کشف یک هدف درمانی جدید بود که می تواند روشی را که ما به درمان اوتیسم می پردازیم متحول کند.
روش تحقیق و یافته ها
محققان در حال بررسی نقش اختلال در سیگنال دهی دوپامینرژیک در علت ASD با ادغام مغز انسان هستند. RNA تجزیه و تحلیل رونویسی توالی و یک مدل گورخرماهی که به دلیل درجه بالای حفاظت آن در انسان شناخته شده است.
برای تجزیه و تحلیل سیستماتیک نقصهای رشد در ASD، دو مجموعه داده بزرگ در دسترس عموم از پایگاهداده بیان ژن Omnibus مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی (NCBI) و دادههای توالییابی RNA از Arkinglab بازیابی شد. تجزیه و تحلیل رونویسی مغز انسان همبستگی قابل توجهی را بین تغییرات در مسیرهای سیگنال دهی دوپامینرژیک و سیگنال دهی عصبی رشدی در بیماران اوتیستیک نشان می دهد. این نشان دهنده ارتباط بالقوه بین اختلال در سیگنال دهی دوپامین در رشد و آسیب شناسی اوتیسم است.
این نمودار نشان میدهد که دوپامین ویژگیهای عصبی را تنظیم میکند، و نقش آن را در تعدیل مدارهای عصبی در طول رشد نشان میدهد، که به طور بالقوه در یک فنوتیپ مرتبط با اختلال طیف اوتیسم نقش دارد. اعتبار: مجله آمریکایی آسیب شناسی
برای بررسی این رابطه، محققان بیشتری از مدل گورخرماهی برای مطالعه اثرات اختلال در سیگنال دهی دوپامینرژیک بر توسعه مدار عصبی استفاده کردند. آنها دریافتند که اختلالات رشدی در سیگنال دهی دوپامینرژیک منجر به ناهنجاری های مدار عصبی و فنوتیپ های رفتاری می شود که یادآور اوتیسم در لارو گورخرماهی است. این مطالعه همچنین مکانیسم بالقوه ای را نشان داد که توسط آن دوپامین با تعدیل اینتگرین ها بر خصوصیات عصبی تأثیر می گذارد.
دکتر چن اظهار داشت: “ما از میزان تاثیری که سیگنال دهی دوپامینرژیک بر ویژگی های عصبی در گورخرماهی دارد شگفت زده شدیم که به طور بالقوه زمینه را برای قطع کننده های مدار در فنوتیپ مرتبط با اوتیسم ایجاد می کند.” علاوه بر این، دخالت غیرمنتظره اینتگرین ها به عنوان اهداف پایین دستی سیگنال دهی دوپامینرژیک، بینش جدیدی در مورد مکانیسم های زمینه ساز اختلالات رشد عصبی ارائه می دهد.
دکتر سین نتیجهگیری میکند: «این مطالعه نقش دوپامین را در شکلگیری مدارهای عصبی در مراحل اولیه رشد، بهویژه در زمینه اوتیسم روشن میکند. درک این مکانیسم ها ممکن است منجر به مداخلات درمانی جدیدی شود که مسیرهای سیگنال دهی دوپامینرژیک را برای بهبود نتایج در افراد مبتلا به اوتیسم و سایر اختلالات رشد عصبی هدف قرار می دهد.
ASD یک اختلال رشدی است که معمولاً در اوایل کودکی ظاهر می شود. اگرچه نتایج بالینی از موردی به مورد دیگر بسیار متفاوت است، اما اوتیسم با علاقه محدود به تعامل اجتماعی و رفتار تکراری مشخص می شود. این مصادف است با اختلالات در اتصال مغز که توسط تصویربرداری ولتاژ منتشر نشان داده شده است. مطالعات نشان می دهد که چندین فرآیند رشد عصبی می تواند در ASD تحت تاثیر قرار گیرد، از جمله نوروژنز، مهاجرت عصبی، مسیریابی آکسون، و تشکیل سیناپسی، که همگی می توانند منجر به اختلال در مدار عصبی شوند.
مرجع: “سیگنالینگ دوپامینرژیک توسعه ای شکل گیری مدار عصبی را تعدیل می کند و به فنوتیپ های مرتبط با اختلال طیف اوتیسم کمک می کند” توسط Xiaojuan Lu، Yixing Song، Jiaqi Wang، Yunyun Cai، Siwan Peng، Jiaqi Lin، Juqingie Suniang و لینگیان زینگ، 16 مارس 2024، مجله آمریکایی آسیب شناسی.
DOI: 10.1016/j.ajpath.2024.02.014




