مقالات

چیزی غیرعادی در اطراف سیاهچاله هیولایی در مرکز کهکشان ما می چرخد


چیزی غیرعادی در اطراف سیاهچاله هیولایی در مرکز کهکشان ما می چرخد
یک نمای مادون قرمز رنگی از مرکز کهکشان راه شیری، ابرهای متراکم از گاز، غبار و ستارگان را در اطراف Sagittarius A*، سیاهچاله عظیم در قلب کهکشان ما، نشان می دهد. با احترام: NASA، ESA، SSC، CXC، STScI

اندازه‌گیری‌های وب از گاز غنی از فلز سرنخ‌هایی در مورد فرآیندهایی ارائه می‌دهد که به سیاهچاله کلان جرم کهکشان ما نیرو می‌دهد، سیاهچاله‌ای که مواد را کندتر از دیگران مصرف می‌کند.

گازی که به دور سیاهچاله مرکزی کهکشان راه شیری می چرخد سرشار از فلزات است که احتمالاً توسط ستارگانی که منفجر شده و مواد را در طول زمان به محیط اطراف خود رها کرده اند، تامین می شود. محققان موسسه فضایی تروتیر دانشگاه مک گیل غنی‌سازی شیمیایی را در اطراف کمان A* (Sgr A*) کشف کرده‌اند که سرنخ‌هایی از منشأ ماده‌ای که سیاه‌چاله ممکن است مصرف کند، ارائه می‌دهد.

برای ستاره شناسان، “فلزات” به معنای هر عنصر سنگین تر از هیدروژن و هلیوم است. این دسته شامل کربن و اکسیژن و همچنین آهن و طلا است.

گاز و ستارگان ممکن است منشا مشترکی داشته باشند

Sgr A* بیش از هر سیاهچاله ی پرجرم دیگری به زمین نزدیک است و رصد آن را آسان تر می کند. این تیم با استفاده از داده های تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)، که پنج سال پیش پرتاب شد، محیط اطراف خود را مطالعه کرد. این تلسکوپ نور مادون قرمز را در طیف گسترده ای از طول موج ها با وضوح طیفی و فضایی بی سابقه اندازه گیری می کند. این قابلیت‌ها به محققان اجازه می‌دهد تا نشانه‌های حرارتی ابرهای گازی متعددی را که در نزدیکی سیاه‌چاله می‌چرخند، تشخیص دهند و ترکیب فلزی هر ابر را دقیقاً اندازه‌گیری کنند.

همچنین مشخص شد که این گاز ترکیبی مشابه ترکیب بسیاری از ستارگانی دارد که به دور Sgr A* می چرخند. این شباهت نشان می دهد که گاز و ستارگان ممکن است با هم تشکیل شده باشند. محققان گفتند این یافته ها می تواند به توضیح چگونگی توزیع فلزات در اطراف سیاهچاله های پرجرم در کهکشان های دورتر و همچنین فرآیندهایی که بسیاری از این عناصر را به زمین می رسانند، کمک کند.

نماهای مادون قرمز از کمان A در طول موج های مختلف
سه نما از مرکز کهکشان ما در نور مادون قرمز، با محل سیاهچاله Sagittarius A* که با ستاره سفید مشخص شده است. از چپ به راست، تصاویر بزرگنمایی می کنند و منطقه را در طول موج های مختلف نشان می دهند. اعتبار: JWST، NASA، STScI، CSA، ESA، ESO/VLT. داده های تصویر تکمیلی توسط راینر شودل (Dinh و همکاران، 2024)

فلزات بر نحوه تغذیه سیاهچاله ها تأثیر می گذارند

ترکیب شیمیایی نیز بر اتفاقی که برای گاز می افتد تأثیر می گذارد. فلزات بر سرعت سرد شدن آن تأثیر می‌گذارند، که به نوبه خود تأثیر می‌گذارد که چگونه سیاهچاله می‌تواند آن را به راحتی جذب کند.

نیکول فورد، نویسنده ارشد این مطالعه و عضو فوق دکتری در گروه تحقیقاتی پروفسور داریل هاگارد در دپارتمان مک گیل در مک گیل گفت: «ما می دانیم که سیاهچاله ای در مرکز کهکشان ما وجود دارد که مواد را به درون خود می کشد، اما می بینیم که مواد بسیار کمتری نسبت به سایر سیاهچاله های کلان پرجرم و با سرعت کمتری می خورد. بخشی از درک اینکه چرا این اتفاق می افتد به این معنی است که به خواص موادی که می توانند مصرف شوند، از جمله گاز، غبار و ستارگانی که به دور آن می چرخند، نگاه کنیم.

گاز به دور مرکز کهکشان ما می چرخد
گاز به دور مرکز کهکشان ما می چرخد. این انیمیشن گاز را در طول موج‌های مختلف فروسرخ نشان می‌دهد و نحوه حرکت آن در اطراف سیاه‌چاله Sagittarius A* را نشان می‌دهد که با نماد ستاره سفید مشخص شده است. اعتبار: JWST، NASA، STScI، CSA، ESA، ESO/VLT.

گاز داده های انفجاری قابل اعتمادی را ارائه نمی دهد

این یافته‌ها به مطالعه اخیر به رهبری مایورا بالاکریشنان، دانشجوی فوق‌دکتری بانتینگ می‌افزاید، که بررسی می‌کرد آیا گاز اطراف شواهدی از انفجارهای قبلی انرژی از سیاه‌چاله را حفظ می‌کند یا خیر. این مطالعه نشان داد که شرایط محلی نور ساطع شده از گاز را شکل می‌دهد و جداسازی نفوذ سیاهچاله را دشوار می‌کند. نتایج شیوع بیماری های گذشته را رد نمی کند. آنها نشان می دهند که گاز محیط نمی تواند تاریخچه قابل اعتمادی از فعالیت سیاهچاله ارائه دهد.

فورد گفت که درک اینکه چگونه Sgr A* مواد را جذب می کند، مستلزم مقایسه این مشاهدات با شبیه سازی چگونگی تکامل گاز در مقیاس های زمانی طولانی تر است.

منابع: “ساختار یونیزاسیون و غنی سازی فلز از مرکز کهکشانی Minispiral مشاهده شده با JWST” توسط Nicole M. Ford, Mayura Balakrishnan, Sebastiano D. von Fellenberg, Darryl Haggard, Joseph M. Michael, Yuju Cui, Joseph L. Hora, Joey Nielsen, Giachoedine, Giachomeo B. Sabha، Howard A. Smith، Zach Sumners و S.P. Willner، 19 اکتبر 2026، مجله نجومی.
DOI: 10.3847/1538-3881/ae994d

“Isolating Sgr A East: اولین نقشه های اشعه ایکس آلوده نشده باقیمانده ابرنواختر در مرکز کهکشان” توسط مایورا بالاکریشنان، آدرین پیکنوت، لیا کورالز، کیو دانیل وانگ، فابیو آسرو، و رودولفو مونتز، 20 مه 2026. مجله اخترفیزیک.
DOI: 10.3847/1538-4357/ae5dbe

هر دو مطالعه توسط شورای تحقیقات علوم طبیعی و مهندسی کانادا، آژانس فضایی کانادا، برنامه صندلی های تحقیقاتی کانادا، Fonds de Recherche du Québec – Nature et technology، Center de recherche en astrophysique du Québec و موسسه فضایی تروتیر دانشگاه مک گیل و موسسه بین المللی علوم فضایی (ISSI) تامین مالی شدند.

هرگز پیشرفتی را از دست ندهید: به خبرنامه SciTechDaily بپیوندید.
ما را در Google و Google News دنبال کنید.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا