محققان تشخیص واکسن های mRNA یک علامت ماندگار در سیستم ایمنی بدن دارند


محققان دانشگاه کلن دریافتند که پایه mRNA کووید 19 واکسن ها تأثیر ماندگار بر سیستم ایمنی مادرزادی دارند. این مکانیسم ها می توانند توانایی بدن در محافظت از خود در برابر عفونت های آینده را بهبود بخشند.
محققان کلن در دانشگاه کلن و بیمارستان دانشگاه نشان می دهند که واکسن های جدید mRNA-19 نه تنها باعث پاسخ ایمنی تطبیقی مانند تولید آنتی بادی می شوند ، بلکه باعث ایجاد تغییرات طولانی مدت اپی ژنتیکی در سلولهای ایمنی مادرزادی می شوند.
این مطالعه توسط استاد دکتر جان روبنکر ، رئیس گروه بیماریهای عفونی در کلن در بیمارستان دانشگاه و محقق ارشد مرکز پزشکی مولکولی (CMMC) به همراه دکتر رابرت هنسل-هرک ، همچنین محقق اصلی CMMC انجام شد. نتایج در زیست شناسی سیستم های مولکولی منتشر شده است.
سیستم ایمنی بدن از دو مؤلفه اصلی تشکیل شده است: سیستم ایمنی مادرزادی که حفاظت فوری و گسترده ای در برابر عوامل بیماری زا و سیستم ایمنی تطبیقی (یا اکتسابی) فراهم می کند که پاسخ های خاصی را در مورد تهدیدهای جدید ایجاد می کند. این دو سلاح از سیستم ایمنی بدن به طور مشترک کار می کنند.
به گفته محققان ، تغییرات مشاهده شده در سلولهای ایمنی مادرزادی توسط اصلاحات اپی ژنتیکی ، تغییرات شیمیایی خاص تر در پروتئین های هیستون هدایت می شود. هیستون ها به عنوان قرقره در اطراف آن عمل می کنند DNA زخم است استیلاسیون هیستون ها یک فرآیند برگشت پذیر است که نحوه بیان ژن ها را بدون تغییر توالی DNA تغییر می دهد.
این اکتشافات نشان می دهد که واکسیناسیون tRNA ممکن است پاسخگویی طولانی مدت سلولهای ایمنی مادرزادی را افزایش دهد ، و به طور بالقوه باعث بهبود محافظت از بدن نه تنها در برابر اهداف می شود ویروسبلکه در برابر عوامل بیماری زا نامربوط است.
آموزش اپی ژنتیک سلولهای ایمنی
دکتر الکساندر سیمونیس ، اولین نویسنده این مطالعه می گوید: “اکتشافات ما نشان می دهد که واکسن های mRNA باعث” آموزش “اپی ژنتیک سلولهای ایمنی مادرزادی می شوند که امکان پاسخ ایمنی پایدار را فراهم می کند.” تغییرات اپی ژنتیکی می تواند پایه و اساس ایمنی طولانی مدت را که مکانیسم های سیستم ایمنی اکتسابی را گسترش می دهد ، ایجاد کند. مطالعه
محققان مونوسیت ها را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند ، نوعی از گلبول های سفید خون که می توانند در ماکروفاژها در انسان تمایز قایل شوند – در نمونه خون از شرکت کنندگان واکسینه شده در شش نقطه زمانی مختلف. ماکروفاژها سلولهای کلاسیک سیستم ایمنی مادرزادی هستند که برای تشخیص سریع و هضم پاتوژن ها بسیار مهم هستند. آنها دریافتند که واکسینهای COVID-19 مبتنی بر mRNA باعث تغییر قابل توجه و پایدار توسط استیلاسیون می شوند ، یعنی. اتصال یک گروه شیمیایی به ژنهای خاص ، ایمونولوژیکی قابل توجه این مونوسیت ها.
علاوه بر این ، یافته ها نشان می دهد که این تغییرات اپی ژنتیکی به مدت شش ماه پس از واکسیناسیون حفظ شده است ، نشان می دهد که واکسن “حافظه بلند مدت” سیستم ایمنی بدن را آموزش می دهد. از آنجا که مونوسیت های انسانی فقط در حدود سه روز در بدن گردش می کنند ، محققان می پذیرند که سلولهای پیشرو مونوسیت های مغز استخوان نیز نشانگرهای اپی ژنتیکی دارند.
با این حال ، یک MNA-vaxation برای نشانگرهای القا کننده انرژی کافی نیست. یانگ ریبنیک می گوید: “این تغییرات مداوم اپی ژنتیکی نیاز به دو واکسن متوالی یا واکسیناسیون تقویت کننده واحد دارد و بر لزوم واکسیناسیون های متعدد برای حفظ پاسخ ایمنی طولانی مدت تأکید می کند.”
فعال سازی ایمنی گسترده و پتانسیل آینده
تغییرات اپی ژنتیکی مشاهده شده منجر به افزایش “خواندن” ژنهای ضد التهابی شد که به نوبه خود منجر به تولید مواد مسنجر ، سیتوکین های SO -Called شد که می تواند چندین سلول ایمنی را فعال کند و در نتیجه توانایی آنها در مبارزه با عوامل بیماری زا را افزایش دهد.
“از آنجا که این فعال سازی سیستم ایمنی مادرزادی است ، که با هدف پاتوژن های مختلف به روشی نسبتاً گسترده و غیر خاص انجام می شود ، واکسیناسیون mRNA همچنین می تواند در برابر سایر ویروس ها و باکتری ها ، حداقل برای مدت معینی ، محافظت کند.”
دکتر رابرت هنسل-هرش می گوید: “این اکتشافات نشان می دهد که اصلاحات هیستون در ماکروفاژها نه تنها ژنهای درگیر در پاسخ ایمنی را فعال می کند ، بلکه این ژن ها همچنین ساختارهای DNA چهار ضلعی گوانین را تشکیل می دهند که می تواند برای EMI بسیار مهم باشد.”
این اکتشافات عواقب دور برای توسعه استراتژی های واکسیناسیون آینده ، هم علیه Covid-19 و هم سایر بیماری های عفونی دارد.
مرجع: “حافظه اپی ژنتیکی پایدار از SARS-COV-2 Mrna Vaccination in Monocyte-Derived Macrophages ”by Alexander Simonis, Sebastian J Theobald, Anna e Koch, Ram Mummadavarapu, Julie Mudler, Ric, Souro, Ulrike Göbel Alexandra Albus, Dmitri Holzmann, Marie-Christine Albert, Michael Hallek, Henning Walczak, Thomas Ulas, Manuel Koch, پیتر تسار. زیست شناسی سیستم های مولکولیحرف
doi: 10.1038/s44320-025-00093-6
این مطالعه به عنوان بخشی از یک پروژه تحقیقاتی برای رمزگشایی مصونیت مادرزادی در واکسیناسیون در CMMC و پلت فرم Covim ، مصونیت مشترک شبکه پزشکی دانشگاه (NUM) ، که توسط وزارت آموزش و تحقیقات فدرال تأمین می شود ، انجام شد.

