مصرف متوسط شراب می تواند خطرات قلبی عروقی را تا 50 درصد کاهش دهد، اما مطالعات بیشتری برای تایید این نتایج و بررسی مکانیسم های زمینه ای مورد نیاز است.
بر اساس یک مطالعه جامع چند مرکزی که توسط محققان دانشگاه بارسلون، کلینیک بیمارستان، موسسه تحقیقات بیومدیکال آگوست پی ای سانیر (IDIBAPS)، فیزیوپاتولوژی چاقی انجام شده است، مصرف شراب سبک تا متوسط با کاهش خطر عوارض قلبی عروقی همراه است. و مرکز تحقیقات زیست پزشکی در تغذیه (CIBEROBN) و دانشگاه ناوار (UNAV).
ارسال شده در مجله قلب اروپااین مطالعه اثرات مصرف شراب را با استفاده از اسید تارتاریک، یک نشانگر زیستی استخراج شده از انگور، بررسی کرد. این مطالعه شامل 1232 شرکت‌کننده از پروژه PREDIMED، یک مطالعه اپیدمیولوژیک در مقیاس بزرگ با تمرکز بر اثرات رژیم غذایی مدیترانه‌ای بر سلامت قلب و عروق بود.
به گفته محققان، «شکی نیست که مصرف بیش از حد الکل عواقب جدی برای سلامتی دارد. با این حال، اثرات مصرف متوسط و مسئولانه شراب هنوز در محافل علمی مورد بحث است. نتایج این مطالعه و سایر مطالعات باید به قرار دادن مصرف متوسط شراب به عنوان عنصری از رژیم غذایی مدیترانه‌ای که سالم‌ترین رژیم غذایی در جهان است، کمک کند.
نویسندگان اصلی این مطالعه محقق اینس دومینگوئز از دانشکده داروسازی و علوم غذایی UB و موسسه تحقیقات تغذیه و ایمنی مواد غذایی (INSA) هستند. پروفسور رامون استروچ از دانشکده پزشکی و علوم بهداشتی UB و IDIBAPS. روزا ماریا لامولا، پروفسور و آکادمی ICREA و عضو INSA، و پروفسور میگل آنجل مارتینز از دانشگاه ناوار (UNAV). همه اعضای CIBEROBN
بحث در مورد اثرات شراب
امروزه بحث های زیادی در مورد اثرات بهداشتی مصرف متوسط نوشیدنی های الکلی به طور کلی و شراب به طور خاص وجود دارد. رامون استروچ تاکید می کند که “بخشی از این بحث به دلیل نتایج متناقضی از مطالعات است که به اثر محافظتی شراب اشاره می کند، در حالی که دیگران چنین تاثیری را پیدا نکرده اند.” این تفاوت ها ممکن است با اشتباهات احتمالی در سوابق مصرف شراب توضیح داده شود.
“مطالعات اپیدمیولوژیک که نقش شراب را در بروز حوادث قلبی عروقی ارزیابی می کنند، اغلب بر اساس اطلاعات خود گزارش شده در مورد مصرف شراب توسط مصرف کنندگان است. اینها داده های قابل اعتمادی هستند، اما به دلیل یادآوری نادرست یا برداشت های مغرضانه در مورد مطلوبیت اجتماعی نوشیدن مشروبات الکلی، در معرض خطاهای اندازه گیری هستند.
در پاسخ به این مشکل، محققان در این مطالعه مصرف شراب را از طریق بررسی‌های فراوانی غذا اندازه‌گیری کردند که با یک نشانگر زیستی عینی تأیید کردند: غلظت موجود در ادرار اسید تارتاریک. اسیدمولکولی که عمدتاً در انگور تولید می شود و به ندرت توسط گیاهان دیگر سنتز می شود گونه ها.
کاهش از 38% به 50%
با استفاده از این روش، این مطالعه مصرف شراب و پیامدهای قلبی عروقی را در گروهی از بیماران PREDIMED تجزیه و تحلیل کرد. در مجموع 1232 شرکت‌کننده مورد ارزیابی قرار گرفتند، از جمله 685 نفر که یک رویداد قلبی عروقی (مرگ قلبی عروقی، انفارکتوس میوکارد، سکته مغزی یا نارسایی قلبی) داشتند و 625 نفر که تصادفی شدند.
تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که مصرف شراب سبک (بین یک لیوان در هفته تا کمتر از نصف لیوان در روز) خطر ابتلا به عوارض قلبی عروقی را تا 38 درصد کاهش می دهد، اما این کاهش در صورت مصرف متوسط (بین نصف فنجان و 50 درصد) به 50 درصد می رسد. یک فنجان در روز).
با این حال، زمانی که مصرف بیش از یک نوشیدنی در روز باشد، اثر محافظتی از بین می رود. محققان همچنین هشدار می دهند که “وقتی در مورد مصرف متوسط شراب صحبت می کنیم، همیشه با یک وعده غذایی است، نه بین وعده های غذایی.”
مطالعات بیشتر برای تایید نتایج
علیرغم این نتایج، اینس دومینگز خاطرنشان می کند که “طراحی مشاهده ای مطالعه امکان ایجاد یک رابطه علی را محدود می کند” و کارشناسان خاطرنشان می کنند که تحقیقات بیشتری لازم است: “نتایج مطالعات کوهورت همیشه باید برای اطمینان بیشتر تایید شود. “
در این راستا، آنها به دو روش بالقوه اشاره می کنند. اولین مورد شامل طراحی کارآزمایی‌های مداخله غذایی تصادفی‌سازی شده، با اختصاص تصادفی شرکت‌کنندگان به گروه‌هایی با مصرف شراب متفاوت است.
انجام این مطالعات بسیار پرهزینه است. در حال حاضر یکی وجود دارد، اما نتایج چهار تا پنج سال طول می کشد. مورد دوم مطالعه مکانیسم‌های این اثرات محافظتی شراب بر سیستم قلبی عروقی است، مانند مطالعه قدرت ضد التهابی پلی فنول‌های شراب – مانند رسوراترول و سایر ترکیبات فنلی. آنها نتیجه می‌گیرند: «دانش مکانیسم‌ها به نتایج مطالعات کوهورت اپیدمیولوژیک بسیار قابل قبول است.»
مرجع: “اسید تارتاریک ادرار به عنوان یک نشانگر زیستی مصرف شراب و خطر قلبی عروقی: مطالعه PREDIMED” توسط اینس دومینگوئز-لوپز، رزا ام. آلونسو گومز، مونتسرات فیتو، میکل فیول، خوزه لاپترا، انریکه گومز گراسیا، خوزه وی سورلی، میگل رویز کانلا، اولگا کاستانیر، لیمینگ لیانگ، لوئیس سرا ماجم، فرانک بی هو، امیلیو راس، میگل آنجل مارتینز-گونزالس، و رامون استروچ، 18 دسامبر 2024، مجله قلب اروپا.
DOI: 10.1093/eurheartj/ehae804
