تحقیقات جدید نشان می دهد که احتمال شرکت دختران در ورزش دبیرستانی در ایالات متحده چندان با انتخاب فردی تعیین نمی شود. در عوض، تصمیمات اتخاذ شده توسط والدین، ثروت خانواده و جامعه، و پویایی نژاد اهمیت دارد.
محققان با ترکیب مصاحبه‌ها با ورزشکاران نخبه کالج و تجزیه و تحلیل داده‌های بیش از 4000 دختر دبیرستانی دریافتند که وضعیت اجتماعی-اقتصادی – خانواده‌ها و مناطق مدرسه‌ای که در آن زندگی می‌کنند – به طور مداوم زیربنای عوامل دیگری است که فرصت‌های بازی برای دختران را ارتقا می‌دهد یا مانع از آن می‌شود. یک یا چند ورزش و به آن پایبند باشید.
پنجاه سال پس از تصویب عنوان نهم، فرصت‌ها برای دختران و زنان در ورزش همچنان در حال رشد است، اما با فرصت‌هایی که برای پسران و مردان ارائه می‌شود برابری نمی‌کند. اگرچه تعداد دختران ورزشکار در دبیرستان از 300000 به بیش از 3 میلیون نفر افزایش یافته است، اما فاصله ای حدود 10 درصدی بین نرخ مشارکت دختران و پسران وجود دارد.
محققان می گویند با این حال فرصت ها در میان دختران نیز نابرابر است، به این معنی که به ویژه دختران رنگین پوست از خانواده های طبقه پایین تر و تحصیل در مدارس در محله های کم درآمد به طور بالقوه از برخی از پاداش های اجتماعی، آموزشی و حرفه ای مرتبط با ورزش محروم می شوند. مانند اینکه به عنوان یک فرد با استعداد، یک بازیکن تیمی یا یک کار سخت تلقی شود.
مهم است که بدانیم شرکت در ورزش مدرسه در خلأ ایجاد نمی‌شود و صرفاً به شایستگی، سخت‌کوشی، پشتکار و انضباط مربوط می‌شود، بلکه مربوط به شیوه‌های فرزندپروری و پویایی نژاد و وضعیت اجتماعی-اقتصادی، از جمله محیط‌ها و مفروضات مجزا در مورد است. کریس کنستر، نویسنده ارشد، استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه ایالتی اوهایو، گفت: انتخاب و تلاشی که می‌تواند مسیرهای متفاوتی را هدایت کند.
این مطالعه به صورت آنلاین در 20 فوریه در مجله منتشر شد تمرکز جامعه شناختی.
برای این مطالعه، کنستر و همکارانش به دنبال تعیین این بودند که کدام دختران فرصت بازی در چه نوع ورزش‌هایی را دارند و برای چه مدت، و همچنین تأثیر عوامل ساختاری مانند نژاد، طبقه و جنسیت بر این فرصت‌ها.
نویسنده اول، کرستن هکستروم، استادیار زبان، فرهنگ و جامعه در دانشگاه ایالتی اورگان، مصاحبه‌های گسترده‌ای با 47 ورزشکار دو و میدانی و قایقران، که 28 نفر از آنها زن بودند، انجام داد تا عواملی را که آنها را قادر می‌سازد تا به جایگاه نخبه خود در کالج دست یابند. .
مضامین واضح پدیدار شد. والدینی که دارای موقعیت اجتماعی-اقتصادی بالاتری هستند که در جوامع مرفه زندگی می کنند، قبل از شروع مهدکودک کودکان، نقش بسیار فعالی در تبدیل ورزش به بخشی تعیین کننده از زندگی فرزندان خود داشتند و دسترسی به بسیاری از ورزش های مختلف در حین رشد، ادامه این ورزشکاران جوان را آسان تر می کند. شرکت کننده
شبح برتری مرد در چشم انداز ورزشی رخنه کرد، علیرغم این انتظار که تفکیک جنسیتی به زنان جوان قدرت می بخشد و از آنها محافظت می کند. مناطق حومه‌ای سفیدپوستان نسبت به جوامع کم‌درآمد و دارای تنوع نژادی ورزش بیشتری ارائه می‌کردند، و دختران رنگین پوستی که در محله‌های مرفه‌نشین بزرگ شده‌اند، هنوز احساس می‌کردند که به ورزش‌های خاصی مانند دو و میدانی فشار آورده‌اند یا به عنوان نشانه‌هایی در تیم‌هایشان رفتار می‌کنند.
این عوامل ترکیبی طبقاتی، جنسیتی و نژادی نشان می‌دهد که صرفاً به ورزش و سپس انتخاب آزادانه آنچه مناسب‌تر است برای همه دختران در دسترس نیست.
هکستروم گفت: «ما این تصور را به چالش می کشیم که عملکرد ورزشی با انتخاب فردی هدایت می شود. ما مکانیسم‌هایی را شناسایی کرده‌ایم که مسیریابی فرصت‌ها توسط آنها انجام می‌شود.»
تأثیر طبقه اجتماعی، نژاد و جنسیت بر فرصت های ورزشی دختران با تجزیه و تحلیل آماری داده های مطالعه طولی آموزش بر روی 4271 دختر از 559 مدرسه ایالات متحده که از سال 2002 تا 2004 در کلاس های 10 تا 12 تحصیل کرده اند تأیید می شود. داده های مربوط به اندازه مدرسه؛ تعداد و جمعیت شناسی دانش آموزانی که در ورزش شرکت کردند. ورزش های ارائه شده؛ و به عنوان شاخصی از وضعیت اجتماعی و اقتصادی مدرسه، درصد دانش آموزان واجد شرایط برای ناهار رایگان یا ارزان قیمت.
نتایج نشان می دهد که در سطح فردی، دختران سفیدپوست در دبیرستان بیشتر از دختران رنگین پوست به انجام هر ورزش مدرسه ای تمایل دارند. در سطح مدرسه، حضور در مدرسه ای با نسبت بیشتری از دانش آموزان سفیدپوست ارتباط مثبتی با این احتمال دارد که یک دختر یک ورزش مدرسه را انجام دهد و آن را به طور مداوم انجام دهد.
طبقه اجتماعی مدارس و خانواده ها عامل اصلی بسیاری از این پویایی ها بود. به عنوان مثال، صرف نظر از ترکیب نژادی بدن دانش آموز یا اندازه مدرسه، افزایش 25 درصدی درصد دانش آموزان کم درآمد با کاهش 20 درصدی شانس دختران برای شرکت در ورزش همراه است.
وضعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده بالاتر احتمال این را افزایش می دهد که دختران بیشتر ورزش ها را در کلاس دهم انجام دهند و تا پایان سال آخر خود بازی کنند و دختری از خانواده دارای موقعیت اجتماعی-اقتصادی بالاتر 50 درصد بیشتر از شانس دختران در یک ورزش مدرسه شرکت می کند. از خانواده ای با وضعیت اجتماعی-اقتصادی متوسط که وارد ورزش شده اند.
علاوه بر این، اندازه مدرسه کوچکتر با مشارکت بیشتر دختران در ورزش همراه است و تعداد بیشتری از ورزش های ارائه شده توسط مدرسه با احتمال ورزش دختران مرتبط است.
برخی از این یافته ها برای تیم آشنا هستند. جیمز تامپست، یکی از نویسندگان این مقاله، دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی در ایالت اوهایو، مطالعه‌ای را در سال 2021 رهبری کرد که نشان داد ورزشکاران دبیرستانی اگر از خانواده‌های با درآمد بالاتر باشند و در مدارس ثروتمندتر تحصیل کنند، احتمال بیشتری برای ورزش در کالج دارند. وی خاطرنشان کرد که این مطالعه جدید نشان می دهد که ثروت خانواده به کودکان این امکان را داده است که ورزش های مختلف را از سنین پایین شروع کنند و به آنها این فرصت را می دهد تا کشف کنند که قدرت واقعی آنها در کجاست.
تامپست گفت: «ورزشکاران چند رشته ورزشی به احتمال زیاد به شرکت و پشتکار در این ورزش ادامه می دهند – این فقط یک موضوع تخصصی نیست. «افرادی که در همه چیز پرتاب می‌شوند این شانس را دارند که به طور بالقوه در چیزی که آنها را به سطح بعدی میبرد، تحصیل کنند، مزایایی را که به دنبال آن هستند، مانند ورود به مدرسه یا برنامه‌ای خاص که می‌خواهند به آنها بدهد.»
کنستر گفت که نابرابری در دسترسی دختران به مزایای بهداشتی و اجتماعی مرتبط با شرکت در ورزش به نیاز به سرمایه گذاری برای فراهم کردن فرصت های ورزشی برای همه افراد در طول زندگی اشاره دارد.
وی گفت: باید نظارت دقیقی بر پاداش شرکت در ورزش مدارس در موسسات آموزشی و کاری انجام شود. “راه حل پیشنهادی برای این امر رهایی از ورزش نیست، بلکه درک این موضوع است که چیزهای شگفت انگیزی از تجربیات ورزشی ناشی می شود – اما ما باید مراقب و مراقب باشیم تا فرصت های ورزشی مثبت تر و ارزان تر را فراهم کنیم.”
