مقالات

شهاب‌سنگ‌های باستانی ممکن است یکی از مهم‌ترین اجزای حیات روی زمین را انتقال داده باشند


شهاب‌سنگ‌های باستانی ممکن است یکی از مهم‌ترین اجزای حیات روی زمین را انتقال داده باشند
امضای کربن غیرمعمول یافت شده در سنگ های آتشفشانی هاوایی ممکن است ارتباط شگفت انگیزی را بین سطح زمین و عمق درونی آن آشکار کند. اعتبار: در دسترس بودن

شهاب‌سنگ‌های باستانی ممکن است کلید درک زمان و چگونگی دستیابی زمین به یکی از مهم‌ترین عناصر حیات باشند.

کربن پرتاب شده از آتشفشان های هاوایی ممکن است از اعماق هسته فلزی زمین سرچشمه گرفته باشد و دارای یک اثر شیمیایی است که به زمان شکل گیری سیاره بازمی گردد. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که شهاب‌سنگ‌های غنی از کربن، مقدار قابل‌توجهی کربن را در طول تاریخ اولیه زمین به زمین رسانده و به طور بالقوه به تامین عنصری کمک می‌کنند که در نهایت برای حیات ضروری می‌شود.

محققان با تجزیه و تحلیل سنگ های آتشفشانی از هاوایی، یک امضای ایزوتوپ کربن غیرعادی را شناسایی کرده اند که می تواند در هسته زمین ردیابی شود. ایو موسلام، نویسنده اصلی این مقاله، استادیار دپارتمان زمین و علوم محیطی دانشگاه کلمبیا و رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی، می‌گوید: «ما فکر می‌کنیم شواهدی از خروج کربن از هسته زمین از مرز هسته و گوشته و سفر به سطح پیدا کرده‌ایم. یافته ها در منتشر شد مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم.

امضای کربن غیر معمول در زیر هاوایی

محققان سنگ های آتشفشانی کیلاویا و شکاف تانتالوس، دو سیستم آتشفشانی هاوایی که ماگما را از مناطق مختلف گوشته استخراج می کنند، مورد مطالعه قرار دادند. نمونه‌های شکاف تانتالیوم حاوی علائم ایزوتوپی کربن تقریباً -5 تا -7 در میلیون است که با کربن گوشته معمولی سازگار است. با این حال، نمونه‌های Kīlauea دارای امضای بسیار سنگین‌تر در حدود -1 در میلیون هستند، مقداری که به ندرت در اندازه‌گیری‌های قبلی دیده می‌شود.

مسلم می گوید: «این امضا با یک مانتوی معمولی بسیار بسیار متفاوت است. این بدان معناست که باید توسط منبع کربن دیگری آلوده شده باشد و آن منبع احتمالاً کربن هسته است. اگرچه این تیم هسته را محتمل‌ترین منبع می‌دانست، اما اندازه‌گیری‌های ایزوتوپی این منشا را به طور قطعی مشخص نکرد.

اجزای مذاب دوباره هموژنیزه شده در کریستال های الیوین حاصل از فوران Kilauea Iki
اجزای مذاب دوباره همگن در کریستال های الیوین از فوران Kilauea Iki. اعتبار: گیوم ژرژ

چگونه کربن می تواند از هسته زمین فرار کند

گوشته زمین تقریباً 1800 مایل زیر پوسته گسترش یافته و سطح را از هسته فلزی سیاره جدا می کند. دانشمندان بر این باورند که بیشتر کربن زمین در هسته قرار دارد که نمی‌توان مستقیماً آن را جذب کرد. با این حال، تحقیقات نشان می دهد که برخی از مواد از هسته بیرونی مایع می تواند به گوشته عبور کند و در نهایت از طریق ستون های گوشته به سطح برسد. این ستون‌های سنگ داغ می‌توانند تا حدی با نزدیک شدن به پوسته ذوب شوند و ماگما را برای آتشفشان‌ها تامین کنند. تصور می‌شود که کیلاویا ماگما را از نزدیک مرکز ستونی دریافت می‌کند که در نزدیکی مرز هسته و گوشته سرچشمه می‌گیرد، در حالی که به نظر می‌رسد نمونه‌های تانتالوس ریفت نمایانگر نواحی بیرونی ستون هستند.

برای مطالعه کربن حمل شده توسط این ماگماها، تیم Musallam از یک تکنیک اخیرا توسعه یافته برای اندازه گیری ایزوتوپ های کربن در پاکت های کوچک مذاب به دام افتاده استفاده کردند. با سرد شدن ماگما، بلورهای در حال رشد می توانند قطرات سنگ مذاب را قبل از فرار گازهای محلول به دام بیندازند. این محفظه های مهر و موم شده، به نام آخال های مذاب بدون گاز، دی اکسید کربن را از ماگمای اصلی حفظ می کنند. مسلم می گوید: «این ذوب ها فسیل های ماگما هستند.

شهاب سنگ های باستانی ممکن است کربن زمین را توضیح دهند

محققان سپس امضای کربن غیرمعمول Kīlauea را با اندازه‌گیری‌های شهاب‌سنگ‌های باستانی مقایسه کردند. مسلم استدلال می کند که کربن حفظ شده در هسته زمین باید “امضای اجزای سازنده زمین در زمان ایجاد آن” را منعکس کند. نزدیک‌ترین شباهت‌ها در کندریت‌های کربنی، یک کلاس غنی از کربن از شهاب‌سنگ‌های مرتبط با نواحی بیرونی منظومه شمسی اولیه ظاهر می‌شود.

کندریت ها حاوی برخی از قدیمی ترین مواد باقی مانده در منظومه شمسی هستند که قدمت آنها به بیش از 4.5 میلیارد سال قبل می رسد. مسلم توضیح می دهد: «تمام زمین از کندریت ها ساخته شده است. آنها اجزای سازنده تمام سیارات زمینی هستند. دانشمندان بین کندریت های غیر کربنی مرتبط با منظومه شمسی داخلی و کندریت های کربنی که دورتر از خورشید تشکیل شده اند، تمایز قائل می شوند. اینکه هر گروه چقدر در شکل گیری زمین نقش داشته است مورد بحث باقی می ماند.

منبع احتمالی کربن که از زندگی پشتیبانی می کند

محققان پیشنهاد می‌کنند که کندریت‌های کربنی نسبتاً دیر هنگام شکل‌گیری به زمین برخورد کردند، زمانی که سیاره در حال رشد بهتر می‌توانست کربن تامین‌شده توسط مواد ورودی را حفظ کند. ممکن است مقداری از این کربن قبل از اینکه در نهایت وارد گوشته شود و از طریق فعالیت های آتشفشانی به سطح برسد، وارد هسته شده باشد. شباهت های ایزوتوپی این احتمال را تایید می کند، اما تأیید اینکه کربن واقعاً از هسته منشا گرفته است، به شواهد بیشتری نیاز دارد. مسلم هشدار می دهد: “ما واقعاً نمی دانیم. ما به اندازه گیری های بیشتری نیاز داریم.”

سفر پیشنهادی کربن ارسال شده توسط شهاب‌سنگ‌های باستانی را که در اعماق زمین ذخیره می‌شود و در نهایت در محیطی که موجودات زنده می‌توانند آن را ترکیب کنند رها می‌کند، متصل می‌کند. “فکر کردن در مورد آن سرگرم کننده است. ما از کربن ساخته شده ایم، اینطور نیست؟ فکر کردن به اینکه ممکن است مقداری از آن کربن در نقطه ای در هسته سیاره به آهن متصل شده باشد، از یک آتشفشان به سطح زمین رسیده و اکنون بخشی از بیوسفر است، بسیار جالب است.”

مرجع: “کربن سنگین ایزوتوپی در هسته” توسط Yves Musallam، Damanveer S. Grewal، Guillaume Georges، HyunJu Lee، Estelle F. Rose-Coga، Alan Lerner، Bridget Holman، Paul J. Wallace، Natalia Gower Pasqualon، Olivia E. Anderson، و Matthew 20. مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم.
DOI: 10.1073/pnas.2610912123

هرگز پیشرفتی را از دست ندهید: به خبرنامه SciTechDaily بپیوندید.
ما را در Google و Google News دنبال کنید.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا