یک افسانه ولزی 1000 ساله ممکن است مکان یک قلعه گمشده رومی را فاش کرده باشد


یک افسانه قرون وسطایی ولز ممکن است مکان یک دژ واقعی رومی را حفظ کرده باشد و این احتمال را افزایش می دهد که سایر داستان های باستانی حاوی بخش های فراموش شده داستان باشند.
کشف اخیر یک قلعه چوبی رومی در تپه های پریسلی در پمبروکشایر، در جنوب غربی ولز، افسانه ولز قرون وسطایی را مورد توجه جدیدی قرار داده است.
سایت ذکر شده در Breuddwyd Macsen Wledig (رویای مکسن ولدیگ)، داستانی درباره امپراتور روم که به ولز سفر می کند. تاکنون گزارش اردوگاهی در این مکان تا حد زیادی به عنوان زاییده تخیل قرون وسطایی تلقی شده است. اما کشف باستان شناسی یک سوال جالب را مطرح می کند: آیا داستان های باستانی می توانند خاطرات مکان ها و رویدادهایی را که در تاریخ گم شده اند حفظ کنند؟
رویای مکسن ولدیگ یکی از 11 داستان ولزی قرون وسطایی است که به طور سنتی در کنار هم قرار می گیرند Mabinogion. این داستان ها تاریخ، فولکلور، جادو و افسانه ها را در هم می آمیزند، در حالی که برخی از مردم آنها را اسطوره های گمشده می دانند. این داستانها شامل پادشاهان، جنگجویان، جادوگران و موجودات ماوراء طبیعی است و نگاهی اجمالی به نحوه درک مردم در ولز قرون وسطی از گذشته خود و دنیای اطرافشان ارائه میکند.
داستان ها در دو نسخه خطی مهم ولزی باقی مانده است: لیفر گوین ریدرچ (کاغذ سفید ریدرش)، که در اواسط قرن چهاردهم گردآوری شد، و لیفر کوخ هرگست (کتاب سرخ هرجست) که در اواخر این قرن نوشته شده است.
اما خود داستان ها قدیمی ترند. آنها حتی قبل از فتح ولز توسط پادشاه ادوارد اول در سال 1282 و شاید در اوایل قرن یازدهم منتقل و کپی شدند.
پنج تا از این داستان ها آرتور، جنگجوی افسانه ای را نشان می دهد که داستان هایش در سراسر اروپا گسترش یافته است. چهار شاخه مابینوگی مجموعهای از داستانها هستند که مناظر ولز، ایرلند و انگلستان، این جهان و فراطبیعی را در بر میگیرد. دو مورد دیگر، از جمله رویای مکسن ولدیگ، رشته های خاصی از تاریخ اولیه بریتانیا را از طریق داستان سرایی بومی تغییر شکل می دهند. همه افسانه ها روایت های تخیلی از قدرت و قدرت سیاسی را ارائه می دهند.
امپراتور روم در افسانه ولز
در رویای ماکسن ولدیگ، یک امپراتور روم عاشق زنی می شود که در خواب می بیند. او که مصمم است او را پیدا کند، پیام رسان هایی را می فرستد تا مسیر رویایی او را دنبال کنند. سفر آنها آنها را از طریق اروپا و در نهایت به جایی که اکنون Caernarfon در شمال غربی ولز است، برد.
امپراتور مکسن ولدیگ (مکسن رهبر) نامیده می شود. شخصیت او ترکیبی ادبی از تعدادی شخصیت تاریخی است، به ویژه مگنوس ماکسیموس گالیسیایی، ژنرال رومی که در اواخر قرن چهارم امپراتور شد. مگنوس ماکسیموس که در استانی به دنیا آمد که اکنون بخشی از اسپانیا و پرتغال است، قدرت را در بریتانیا به دست گرفت و بر بسیاری از امپراتوری روم غربی، از جمله گال (تقریباً فرانسه مدرن و مناطق مجاور) حکومت کرد.
میراث او در ولز اهمیت ویژه ای دارد. در آهنگ محبوب ولزی ایما و هاید (هنوز اینجا)، که برای اولین بار در سال 1983 منتشر شد، دافید ایوان، خواننده و سیاستمدار سابق، به خروج مگنوس ماکسیموس از بریتانیای کبیر اشاره میکند که احتمالاً ولز را به عنوان یک ملت پشت سر گذاشته است.

این آهنگ بر اساس یک سنت ادبی قدرتمند است – که خروج رم از بریتانیا، درست قبل از ورود انگلیسی ها، شاهد تولد هویت ولزی بود.
اما تاریخ قرون وسطی شرح مستقیم وقایع تاریخی نیست. مانند آهنگ، حافظه تاریخی را با تخیل ترکیب می کند. اهمیت آن صرفاً در این نیست که آیا همه جزئیات از نظر واقعی درست هستند، بلکه در این است که تاریخ در مورد چگونگی درک مردم ولز از گذشته به ما می گوید.
زن در رویای ماکسن الن لویدوگ (الن از خانه دارها) است. او همچنین یک شخصیت ترکیبی مربوط به دو شخصیت به نام هلن یا هلنا است – هلن کرنارفون و هلن قسطنطنیه، مادر کنستانتین کبیر. هر دو قدیسان قرن چهارم هستند.
در داستان، الن اصرار دارد که مکسن برای ازدواج با او به ولز سفر کند. او موافقت می کند و او ملکه می شود. پدرش به عنوان نایب السلطنه بریتانیا منصوب شد و با هم شروع به ساختن قلعه های قدرتمند کردند. الن از مکسن می خواهد که سه شهر را تأسیس کند: Caerleon (Caerleon)، Caerfirdeen (Carmarthen) و Caernarfon.
او همچنین از او میخواهد که جادههایی برای اتصال آنها بسازد. سارن الن (راه گوزن) هنوز هم نامی است که به مجموعه جاده اصلی رومی که شمال و جنوب ولز را به هم متصل می کند، می گویند. این داستان توضیحی افسانهای برای ویژگیهای منظره ارائه میدهد که مردم هنوز هم میتوانند قرنها بعد در اطراف خود ببینند.
کلمات باستانی، حقایق مدرن
پس از کشف باستان شناسی تپه Y Frenni Fawr در پمبروکشایر، قسمتی از داستان معنای جدیدی پیدا کرده است. به طور خاص، لحظه ای در داستان که ماکسن را توصیف می کند که از کارمارتن به بالای تپه برای شکار سفر می کند. در آنجا اردوگاهی را تأسیس کرد که به آن معروف است کادیر فکسن، یا صندلی ماکسن.
تا همین اواخر، این اشاره معمولاً به عنوان بخشی از چشم انداز خیالی داستان درک می شد. اما کشف یک قلعه چوبی رومی بر روی تپه، همراه با سکههای مربوط به دوره تاریخی مگنوس ماکسیموس، ارتباط شگفتانگیزی بین روایت قرون وسطایی و سوابق باستانشناسی ارائه میدهد.
این بدان معنا نیست که تمام جزئیات داستان از نظر تاریخی دقیق است، اما نشان می دهد که افرادی که داستان را گفته و ضبط کرده اند ممکن است از مکان ها و ویژگی های واقعی منظره که از آن زمان به فراموشی سپرده شده است، اطلاع داشته باشند. همچنین این احتمال را افزایش می دهد که جزئیات دیگر در داستان های قرون وسطی ولز اطلاعات ارزشمند تاریخی را حفظ کند.
کشف در Y Frenni Fawr به ما یادآوری می کند که گذشته همیشه بین تاریخ و افسانه تقسیم نشده است. داستانهای قرون وسطی بخشهای مهمی از دانش قدیمی را حفظ میکنند، حتی اگر در طول نسلها دوباره کار شدهاند. با خواندن آنها در کنار باستانشناسی، زبانشناسی و نگاهی به خود چشمانداز، میتوانیم درباره مردمی که زمانی در ولز زندگی میکردند، داستانهایی که آنها گفتهاند و اینکه چگونه جایگاه خود را در جهان درک کردهاند، اطلاعات بیشتری کسب کنیم. با انجام این کار، ما در مورد دنیای امروزی که در آن زندگی می کنیم بیشتر می فهمیم.
برگرفته از مقاله ای که در ابتدا در The Conversation منتشر شد.![]()
هرگز پیشرفتی را از دست ندهید: به خبرنامه SciTechDaily بپیوندید.
ما را در Google و Google News دنبال کنید.



