مقالات

دانشمندان در حال تبدیل غبار ماه به آجرهای لگو مانند برای پایگاه های ماه آینده هستند


اگر فضانوردان بتوانند مواد زیر پای خود را به مصالح ساختمانی تبدیل کنند، ساخت پایگاه‌های دائمی روی ماه می‌تواند بسیار آسان‌تر شود. محققان دانشگاه آرکانزاس روشی را برای پرینت سه بعدی گرد و غبار شبیه سازی شده ماه در آجرهای لگو مانند به هم پیوسته نشان داده اند. این رویکرد در نهایت می‌تواند به ناسا اجازه دهد تا مصالح ساختمانی را مستقیماً در ماه تولید کند و میزان تجهیزات و لوازمی را که باید از زمین منتقل شود، کاهش دهد.

این مطالعه، منتشر شده در تولید پیشرفته NPJتوسط اولین نویسنده، کول مک کالوم، که در زمان انجام این مطالعه، دانشجوی کارشناسی در دانشگاه آرکانزاس بود، رهبری شد. وان شو، استادیار مهندسی مکانیک در دانشگاه، به عنوان نویسنده ارشد خدمت کرد.

برای تولید آجرها، این تیم از تکنیک چاپ سه بعدی به نام همجوشی بستر پودر لیزری استفاده کردند. این فرآیند با پخش یک لایه نازک پودر روی یک سطح صاف آغاز می شود. یک منبع نور متمرکز ذرات را تا زمانی که با هم ترکیب شوند گرم می کند، این فرآیند به نام تف جوشی نامیده می شود. سپس پلت فرم چاپ به سمت پایین حرکت می کند و اجازه می دهد تا لایه دیگری از پودر اضافه و ذوب شود. با تکرار این مراحل به تدریج یک جسم سه بعدی جامد ایجاد می شود.

بر خلاف خاک زمین، سنگ سنگی قمری حاوی هیچ ماده آلی نیست. در عوض، از قطعات تیز و نامنظم تشکیل شده است که در اثر میلیاردها سال برخورد سیارک ها، ریزشهاب سنگ ها و دیگر زباله هایی که به ماه برخورد می کنند، ایجاد شده است. از آنجا که به دست آوردن مواد واقعی ماه دشوار است، محققان با یک جایگزین تجاری در دسترس به نام شبیه‌ساز قمر کوهستانی (LHS-1) کار کردند. این ماده به گونه‌ای طراحی شده است که شبیه نمونه‌های بازگردانده شده توسط ماموریت‌های آپولو ناسا در دهه 1960 و اوایل دهه 1970 باشد.

تبدیل غبار ماه به آجر بدون چسباننده اضافه شده

تلاش‌های قبلی برای چاپ سه‌بعدی سازه‌های سنگ سنگی قمری بر مواد اضافی به نام بایندر برای نگه داشتن ذرات در کنار هم متکی بود. اگرچه این مواد می توانند استحکام اشیاء چاپی را بهبود بخشند، اما یک چالش لجستیکی بزرگ را معرفی می کنند: عناصر اتصال باید از زمین تحویل داده شوند.

تیم دانشگاه آرکانزاس رویکرد متفاوتی را نشان داد. آنها با استفاده از یک منبع نور نسبتاً کم مصرف، اولین محققینی بودند که سنگ سنگی شبیه‌سازی شده ماه را مستقیماً بدون افزودن عامل پیوندی به بلوک‌های ساختمانی به هم پیوسته و قابل تنظیم مجدد ترکیب کردند. به جای تکیه بر ماده دیگری برای نگه داشتن ساختار، ذرات غبار ماه مستقیماً به یکدیگر متصل می شوند.

مک کالوم گفت: “غبار سنگ سنگی با خودش پیوند دارد.”

این تیم آجرهای کوچکی به اندازه چند سانتی‌متر تولید می‌کند، از جمله قطعاتی به شکل صلیب و حرف H. طرح‌های در هم تنیده آنها به بلوک‌ها اجازه می‌دهد تا به روشی لگو با هم قرار گیرند و به طور بالقوه امکان جمع‌آوری ساختارهای بزرگ‌تر از اجزای چاپ شده جداگانه را فراهم می‌کنند.

با این حال، آجرهای آزمایشی هنوز برای کاربردهای ساختمانی سخت آماده نیستند. در مقایسه با اجسامی که با استفاده از کلاسور تولید می شوند، بلوک های ساخته شده به طور کامل از سنگ سنگی شبیه سازی شده قمری حاوی منافذ داخلی بیشتری هستند و استحکام ساختاری کمتری دارند.

مک کالوم گفت: «این ساختارهایی که ما می سازیم می توانند از خود حمایت کنند. اما من تردید دارم که بگویم فرآیند ما می تواند برای هر چیزی که از بارهای کاری دیگر در این مرحله پشتیبانی می کند استفاده شود.

چالش های پیش رو برای ساخت پایگاه های قمری

قبل از اینکه بتوان این فناوری را برای ساخت و ساز واقعی در ماه در نظر گرفت، باید به چندین سوال مهم پاسخ داد. شاو توضیح داد که دانشمندان هنوز باید تعیین کنند که فرآیند چاپ در شرایط گرانش کم و خلاء ماه چگونه عمل می کند. استحکام و دوام آجرهای تمام شده نیز باید بهبود یابد تا برای کاربردهای عملی مناسب شوند.

با وجود این چالش ها، شاو معتقد است که این تکنیک در نهایت می تواند راهی کارآمد برای تولید اجزای ساختمان و سازه های بزرگتر برای استقرار دائمی در ماه ارائه دهد. توانایی تولید آجرهای به هم پیوسته از مواد در دسترس محلی می تواند به ویژه ارزشمند باشد زیرا ناسا برای ایجاد حضور دائمی انسان در ماه تلاش می کند.

چگونه تحقیقات کارشناسی به کشف کمک کرد؟

برای مک کالوم، پروژه ساخت و ساز ماه نیز فرصتی برای کسب تجربیات علمی ارزشمند در اوایل تحصیلش بود. او که اصالتا اهل لیتل راک، آرکانزاس بود، در مراحل اولیه تحصیل در مقطع کارشناسی در دانشگاه آرکانزاس به آزمایشگاه شو پیوست.

مک کالوم گفت: «او این باور را داشت که دانشجویان باید بیشتر درگیر تحقیق باشند.

مک کالوم در ماه می با دو مدرک، یکی در مهندسی مکانیک و دیگری در فیزیک فارغ التحصیل شد. دستاوردهای تحصیلی او همچنین باعث شد تا در کلاس افتتاحیه Lafayette Fellows، یک برنامه رقابتی که فقط 30 دانش آموز را از میان بیش از 3400 متقاضی انتخاب کرد، جایگاهی کسب کند. این بورسیه که به افتخار 250 سالگی ایالات متحده ایجاد شده است، از دانشجویانی که مدرک کارشناسی ارشد را در فرانسه دنبال می کنند، پشتیبانی می کند.

او اکنون در تولوز در رشته مهندسی هوافضا در موسسه Supérieur de l’Aéronautique et de l’Espace، که با نام ISAE-SUPAERO نیز شناخته می شود، در تولوز تحصیل می کند که در زمره موسسات مهندسی هوافضای فرانسوی قرار دارد.

اگرچه تحقیقات فعلی او را به سمتی متفاوت از تحقیقات تولید مواد افزودنی که در آزمایشگاه شو انجام داد، سوق داده است، مک کالوم معتقد است که این تجربه به او کمک کرده تا مهارت های تحقیقاتی اولیه را توسعه دهد. کار با مشکلات تجربی و درس گرفتن از آزمایشات ناموفق به او پایه و اساس ارزشمندی برای کارهای علمی آینده داد.

او گفت: “این به شما کمک می کند تا مشکلاتی را که به عنوان یک محقق دارید، اصلاح کنید و بر آنها غلبه کنید. اشتباهات زیادی وجود دارد که من اولین بار مرتکب شدم.” واقعاً خوب بود که از بقیه پیشی بگیریم و زودتر این اشتباهات را انجام دهیم.»


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا