یک نوع ژنتیکی نادر سرطان ریه در آپالاشیا استعماری

یک شجره نامه معمولاً رکوردی از نام ها، تاریخ ها و مکان ها است. گاهی اوقات همچنین حاوی ایده ای در مورد سلامتی است. در این ماه برای آگاهی از سرطان ریه، ما به نحوه استفاده دانشمندان در 23andMe برای ردیابی یک نوع نادر خطر سرطان ریه در بیش از 200 سال پیش در کوه‌های جنوب شرقی آمریکا، از اجداد ژنتیکی استفاده کردند.

در ماه سپتامبر، ما نتایج همکاری بین موسسه تحقیقاتی 23andMe و موسسه سرطان Dana-Farber را به اشتراک گذاشتیم که در علم. افرادی که گونه ای به نام T790M را به ارث می برند EGFR احتمال ابتلا به سرطان ریه در ژن 25 برابر بیشتر است. از بین بیش از 10 میلیون شرکت کننده در این مطالعه، 641 نفر ناقل این گونه ژنتیکی بودند. اگرچه این نوع نادر است، اما ما می‌خواستیم درباره اینکه این نوع از کجا آمده است و چرا این داستان ممکن است به غربالگری سرطان ریه مرتبط باشد، به اشتراک بگذاریم.

چگونه دانشمندان یک نوع سرطان ریه را در آپالاش های جنوبی ردیابی کردند؟

ما داده‌های مربوط به محل تولد، DNA مشترک و تاریخ‌گذاری ژنتیکی را با هم ترکیب کردیم تا نشان دهیم که اکثر ناقلین EGFR نوع T790M از ساکنان آپالاش جنوبی که در اوایل دهه 1800 زندگی می کردند نشات گرفت.

اولین سرنخ جغرافیا بود. ناقلین به طور نامتناسبی گزارش کردند که آنها یا پدربزرگ و مادربزرگشان در جنوب ایالات متحده، به ویژه در تنسی، آلاباما و جورجیا به دنیا آمده اند.

در مرحله بعد، ما به بخش‌هایی از DNA که از نظر نسب یکسان هستند (IBD) نگاه کردیم، یعنی قطعات DNA که دو نفر مشترک هستند زیرا آنها را از یک جد به ارث برده‌اند. ما حاملان را با بیش از 3.4 میلیون شرکت‌کننده در مطالعه 23andMe مقایسه کردیم که محل تولد پدربزرگ و مادربزرگشان را گزارش کردند. DNA مشترک در آپالاچی های جنوبی با قوی ترین سیگنال در امتداد مرز بین شمال آلاباما و جنوب تنسی به اوج خود رسید. ما همچنین دیدیم که ناقلین به احتمال زیاد با گروه های ژنتیکی که جمعیت های استعماری آپالاش های جنوبی را نمایندگی می کنند، ارتباط دارند.

در نهایت، ما محاسبه کردیم که آخرین جد مشترک حاملان چه زمانی زندگی می کرده است. هر بار که DNA از والدین به فرزند منتقل می شود، خود را مجدداً مرتب می کند، که بخش های طولانی مشترک را به قطعات کوتاه تر تقسیم می کند. این بدان معنی است که طول یک قطعه DNA که دو نفر به اشتراک می گذارند، چیزی در مورد چند نسل آنها را از یک اجداد مشترک جدا می کند. ما تمام بخش‌های DNA را اندازه‌گیری کردیم EGFR حامل های T790M ژنوم خود را به اشتراک می گذارند و از یک مدل آماری برای تخمین چند نسل قبل از یک اجداد مشترک استفاده کردند. ما تخمین زدیم که ناقلین در گروه ژنتیکی مستعمره جنوبی اجدادی مشترک داشتند که در حدود سال 1799 زندگی می کرد. تصور می شد ناقلین با اجداد اخیر بریتانیایی و ایرلندی دارای اجداد مسن تری هستند که نشان می دهد EGFR نوع T790M از اروپا سرچشمه گرفت و با مهاجران انگلیسی و ایرلندی از اقیانوس اطلس عبور کرد.

این نتایج با هم به یک رویداد بنیانگذار اشاره می کنند. یک رویداد موسس زمانی اتفاق می‌افتد که یک گروه کوچک از یک جمعیت بزرگ‌تر فاصله می‌گیرد و یک نوع نادر در میان نوادگان آن گروه کوچک‌تر رایج‌تر می‌شود. در حوالی سال 1800، زمانی که مهاجران به جوامع منزوی کوهستانی آپالاچی رفتند، EGFR نوع T790M در آنجا بیش از هر جای دیگری رایج شد. امروزه از هر 2000 نفری که در ایالت های جنوب شرقی ایالات متحده متولد می شوند، 1 نفر ناقل هستند.

چه کسی می پوشد EGFR نوع T790M امروز؟

اکثر آنها EGFR ناقلین T790M منشأ خود را به آپالاچی‌های جنوبی بازمی‌دارند، اما نوع آن در 200 سال گذشته به جوامع دیگر گسترش یافته است.

حدود 72 درصد از ناقلین اجداد اخیر از یک گروه استعماری جنوب آمریکا داشتند، و آنها یک بخش بسیار بزرگ (طول 23700000 جفت باز!) از DNA منشاء گرفته از رویداد بنیانگذار را به اشتراک می گذارند. برخی دیگر تبار آفریقایی-آمریکایی، بومی آمریکایی یا آکادیایی و فرانسوی-کانادایی داشتند. تخمین زده می شود که این ناقلان دیگر از اجداد جدیدتر از اوایل تا اواسط دهه 1900 مشترک باشند، اما در هر مورد بخشی از DNA که حاوی EGFR نوع T790M ریشه های اروپایی دارد. مهاجرت از جنوب شرقی پس از جنگ داخلی احتمالاً این نوع را به این خانواده ها منتقل کرده است. با این حال، حتی امروزه تعداد کمی از حامل ها هنوز در اروپا زندگی می کنند.

این مهم است زیرا منشأ اغلب پیچیده تر از یک برچسب است. کسی که خود را سیاه‌پوست یا بومیان آمریکا می‌شناسد، ممکن است همچنان دارای یک نوع ژنتیکی باشد که چندین نسل پیش از یک اجداد اروپایی وارد شجره‌نامه خانوادگی آنها شده است.

آیا اصل و نسب شما می تواند به غربالگری سرطان ریه کمک کند؟

نسب ممکن است روزی به پزشکان کمک کند تا افرادی را که ممکن است از آزمایش ژنتیک برای آنها سود ببرند، شناسایی کنند EGFR نوع T790M، اما قبل از تدوین دستورالعمل های غربالگری به تحقیقات بیشتری نیاز است.

امروزه، توصیه های غربالگری سرطان ریه در ایالات متحده بر اساس سن و سابقه مصرف سیگار است. انجمن سرطان آمریکا یک سی تی اسکن سالانه با دوز پایین را برای بزرگسالان 50 تا 80 ساله که سابقه 20 ساله سیگار کشیدن دارند توصیه می کند.

این رویکرد خیلی ها را از دست می دهد EGFR حامل های T790M. در این مطالعه، حدود دو سوم از ناقلین گزارش کردند که هرگز سیگار نکشیده اند. تحقیقات بیشتر – مانند آنچه از طریق مطالعه INHERIT به رهبری Dana-Farber یا مطالعه ژنتیک سرطان ریه انجام می شود – می تواند بینش بیشتری در مورد غربالگری بهتر سرطان ریه و گزینه های پیشگیری برای افراد دارای این یا سایر عوامل خطر ژنتیکی ارائه دهد.

کاری که می توانید انجام دهید

این مراحل می تواند به شما در درک و کاهش خطر ابتلا به سرطان ریه کمک کند.

• تاریخچه سلامت خانواده خود را بیاموزید. هر اقوام مبتلا به سرطان ریه را در نظر بگیرید، به ویژه آنهایی که هرگز سیگار نکشیده اند یا در سنین پایین تر تشخیص داده شده اند.
• اگر سرطان ریه در خانواده شما وجود دارد، با یک پزشک یا مشاور ژنتیک صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا تصمیم بگیرید که آیا آزمایش ژنتیک، غربالگری سرطان ریه یا سایر اقدامات برای شما منطقی است یا خیر.
• خانه خود را برای رادون آزمایش کنید و در صورت بالا بودن سطح آن را کاهش دهید. رادون دومین عامل اصلی سرطان ریه به طور کلی و عامل اصلی سرطان ریه در بین افرادی است که هرگز سیگار نکشیده اند.
• تا حد امکان از آلودگی هوا و قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی (مانند آزبست) در محل کار خودداری کنید که می تواند خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش دهد.
• از دود تنباکو از جمله دود دست دوم خودداری کنید. سیگار همچنان عامل خطر اصلی سرطان ریه است.

اگر سابقه سیگار کشیدن دارید، ممکن است واجد شرایط غربالگری سرطان ریه باشید، که می تواند سرطان ریه را در اوایل زمانی که قابل درمان است، پیدا کند. با متخصص مراقبت های بهداشتی خود در مورد غربالگری که ممکن است برای شما مناسب باشد صحبت کنید.

برای بررسی عمیق‌تر یافته‌های ریسک، اولین پست ما را بخوانید EGFR نوع T790M یا مطالعه کامل را در علم.