یک آنتی بادی معمولی روده ممکن است کلید پیشگیری از سرطان روده بزرگ قبل از شروع آن باشد


افرادی که فاقد آنتی بادی مشترک روده هستند با خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان کولورکتال روبرو هستند و آزمایشات روی موش ها شروع به توضیح چگونگی اهمیت این محافظت از دست رفته کرده است.
مدت ها قبل از ایجاد سرطان روده بزرگ، سلول های پوشاننده روده می توانند خیلی سریع شروع به تقسیم کنند. دانشمندان دانشگاه راکفلر دریافتهاند که یک آنتیبادی رایج در روده به کنترل این رشد در موشها کمک میکند و احتمال جلوگیری از تومورها را قبل از تشکیل آنها افزایش میدهد.
در مطالعه ای که در طبیعتموشهای فاقد ایمونوگلوبولین A (IgA) بیش از دو برابر موشهایی با سطح آنتیبادی طبیعی، تومورهای روده بزرگ ایجاد کردند. تجویز خوراکی به موش های دارای کمبود IgA خطر افزایش سرطان را از بین می برد.
این یافته ها ممکن است به توضیح این موضوع کمک کند که چرا افراد مبتلا به کمبود IgA، که حدود 1 نفر از هر 500 آمریکایی را تحت تاثیر قرار می دهد، با خطر بالاتر سرطان روده بزرگ روبرو هستند.
نویسنده ارشد، دانیل موسیدا، رئیس آزمایشگاه ایمونولوژی مخاطی راکفلر، میگوید: «یکی از جنبههای جالب این کار این است که نشان میدهد چگونه یک دفاع طبیعی در روده، تقسیم سلولی را که میتواند منجر به سرطان شود، مهار میکند. بیشتر تحقیقات سرطان بر تلاش برای از بین بردن توموری که از قبل وجود دارد متمرکز است، اما اگر بتوانیم قبل از تشکیل تومور مداخله کنیم، چه؟
نقش غیرمنتظره برای آنتی بادی های روده
IgA یکی از اولین خطوط دفاعی سیستم ایمنی است. برخلاف آنتیبادیهایی که پاتوژنهای خاصی را هدف قرار میدهند، میتواند به بسیاری از انواع باکتریهای روده و حتی برخی از سلولهای سالم انسان متصل شود. دانشمندان مدتهاست که میدانند این آنتیبادیها در سیستم گوارشی فراوان هستند، اگرچه هدف کامل آنها نامشخص است.
گرگوری دونالدسون، همکار سابق راکفلر که اکنون استادیار دانشگاه UCLA است، بررسی کرد که آیا تعامل IgA با باکتری های روده می تواند ارتباط آن را با سرطان توضیح دهد یا خیر. او موشهای بدون IgA را با موشهای معمولی که در کنار آنها بزرگ شده بودند مقایسه کرد و مطمئن شد که هر دو گروه در معرض مواد غذایی و میکروبهای یکسانی قرار دارند.
افزایش خطر ابتلا به سرطان در چندین مدل مختلف سرطان روده بزرگ رخ می دهد. مهمتر از آن، محققان تغییراتی را در ژنهایی که تقسیم سلولی را قبل از توسعه تومورها کنترل میکنند، پیدا کردند که نشان میدهد IgA بر خطر ابتلا به سرطان در مراحل اولیه تأثیر میگذارد.

چگونه IgA رشد سلول را متوقف می کند
این تیم این اثر را در DMBT1، گیرندهای روی سطح سلولهای روده دنبال کردند. گابریلا لیما دوس ریس، دانشجوی کارشناسی ارشد در آزمایشگاه گابریل ویکتورا، به شناسایی نقش آن کمک کرد.
در حضور باکتری های روده، DMBT1 سلول های روده را تشویق به تکثیر می کند. IgA با اتصال به گیرنده و محدود کردن این رشد به عنوان یک ترمز عمل می کند. بدون IgA، سیگنال می تواند بیش از حد فعال شود و به سلول ها اجازه می دهد بیش از حد تقسیم شوند و تومور ایجاد کنند. محققان دریافتند که حذف باکتری های روده یا سیگنال دهی DMBT1 نیز از این رشد کنترل نشده جلوگیری می کند.
موسیدا میگوید: «اگر IgA وجود نداشته باشد، سلولهای اپیتلیال که عملکرد طبیعی خود را انجام میدهند – با تولید سلولهای جدید به باکتریها پاسخ میدهند – میتوانند به طور غیرقابل کنترلی به تقسیم شدن ادامه دهند و منجر به سرطان شود. “ما فکر می کنیم که این اثر هموستاتیک عملکرد اصلی IgA است. این یک شگفتی بزرگ بود.”
گزینه های جدید برای پیشگیری از سرطان روده بزرگ
این کشف در نهایت می تواند منجر به راه های جدیدی برای کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ شود، به ویژه برای افرادی که پولیپ برداشته شده اند. پولیپ ها احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می دهند و موسیدا معتقد است که هدف قرار دادن این مسیر ممکن است راهی برای کاهش این خطر ارائه دهد.
دونالدسون همچنین پتانسیل را در باکتری های مفید روده می بیند. اگرچه تحقیقات زیادی بر روی میکروب هایی متمرکز شده است که باعث رشد تومور می شوند، برخی از باکتری ها ممکن است به محافظت از سلول های روده کمک کنند. یک احتمال، توسعه پروبیوتیکهایی است که پاسخهای دفاعی IgA را تحریک میکنند.
هر دو رویکرد همچنان حدس و گمان هستند و یافته ها درمان پیشگیری از سرطان را در انسان ایجاد نکرده اند. با این حال، این مطالعه نشان میدهد که درک نحوه تعامل باکتریهای روده، آنتیبادیها و سلولهای روده میتواند فرصتهای جدیدی را برای پیشگیری از سرطان قبل از شروع آن آشکار کند.
مرجع: “سرکوب تکثیر و تومور زایی اپیتلیال توسط IgA” نوشته گرگوری پی دونالدسون، گابریلا لیما دوس ریس، مروا سعد، کریستوفر ویچمن، ایزابلا مامد، گوئو چن، کارولین ای. گریونیکوف، برناردو اس. ریس، الیز جی لیو، استفانی اس. آیزنبارث، کیوانچ بیرسوی، سهیل اف. توازوی، بت ام. استادتمولر، گابریل دی ویکتورا، و دانیل موسیدا، 11 نوامبر 2026، طبیعت.
DOI: 10.1038/s41586-026-11264-2
کل پروژه توسط کمک های مالی NIH به S.I.G تامین شد. (R01CA218133)، به B.M.S. (R01AI165570)، به G.D.V. و D.M. (R01AI157137) و به د.م. (U54CA261701).
هرگز پیشرفتی را از دست ندهید: به خبرنامه SciTechDaily بپیوندید.
ما را در Google و Google News دنبال کنید.




