اقیانوس های باستانی زمین ممکن است دانشمندان را در مورد افزایش اکسیژن فریب داده باشند


برخی از شناختهشدهترین مراحل اکسیژن زمین ممکن است به اقیانوسها تعلق داشته باشند تا جو، که درک ما را از شرایطی که به حیات پیچیده اجازه تکامل میدهد، تغییر میدهد.
برای میلیاردها سال، زمین تقریباً هیچ اکسیژنی در اتمسفر خود نداشت و آن را به دنیایی بسیار متفاوت از دنیایی که از حیات پیچیده امروزی پشتیبانی میکند تبدیل میکرد. تحقیقات جدید نشان می دهد که اکسیژن در سه مرحله اصلی جمع می شود و صدها میلیون سال طول می کشد تا اعماق اقیانوس به آن برسد.
دو ژئوشیمیدان از دانشگاه صنعتی چنگدو با هم بحث می کنند نوآوری که دانشمندان ممکن است با استفاده از شیمی اقیانوس باستان برای تخمین شرایط جوی، زمان اشباع اکسیژن زمین را اشتباه ارزیابی کرده باشند. شیمی اقیانوس نیز تحت تأثیر مواد مغذی، فعالیت بیولوژیکی، گردش خون و شکل حوضه قرار می گیرد که آن را به یک رکورد ناقص از هوا تبدیل می کند.
در عوض، محققان یک امضای ایزوتوپ اکسیژن حفظ شده در سولفات رسوبی را بررسی کردند. واکنشهای شامل اکسیژن، ازن و دیاکسید کربن باعث کمبود مشخصی از اکسیژن 17 در جو میشود. این علامت به عنوان آب و هوای کانی های سولفیدی وارد سولفات می شود و رکوردی از اکسیژن اتمسفر را فراهم می کند.
سه انتقال اصلی اکسیژن در زمین
اولین افزایش عمده، رویداد بزرگ اکسیداسیون، بین 2.4 میلیارد تا 2.1 میلیارد سال پیش رخ داد و اکسیژن را از کمتر از یک میلیونیم سطح امروزی به بین 0.1 تا 10 درصد افزایش داد.
افزایش های بعدی بین 1.3 تا 1.0 میلیارد سال پیش و بین 440 میلیون تا 410 میلیون سال پیش، زودتر از آنچه که به طور سنتی تصور می شد، رخ داد. رویدادهای شناخته شده اکسیژن نئوپروتروزوییک و پالئوزوئیک، که مربوط به 800 میلیون تا 500 میلیون و 420 میلیون تا 360 میلیون سال پیش است، ممکن است در عوض واکنش های اقیانوسی را منعکس کند که تغییرات جوی را تقریباً 200 میلیون و 30 میلیون سال عقب انداخته است.

با این حال، اکسیژن کمیاب باقی ماند. مدلهای مبتنی بر شواهد ایزوتوپی، اکسیژن اتمسفر را در اواسط پروتروزوییک تنها در 0.1٪ تا 1٪ از سطوح مدرن قرار میدهند. زغال سنگ، که برای تشکیل در حین احتراق به تقریباً سه چهارم غلظت اکسیژن امروزی نیاز دارد، برای اولین بار حدود 420 میلیون سال پیش ظاهر شد.
اقیانوس ها می توانند اکسیژن اتمسفر را تخلیه کنند
اكسيژن اتمسفر و اقيانوس عموماً در طول ميلياردها سال با هم افزايش مييابند، اگرچه ميتوانند در طول ميليونها سال در جهت مخالف هم حركت كنند. وقتی اکسیژن وارد آب دریا شد که حاوی کربن آلی و سولفید انباشته شده بود، واکنشهای شیمیایی گاز را مصرف میکرد و میتوانست سطح اتمسفر را کاهش دهد. در نتیجه، برخی از سیگنالهای زمینشناسی که قبلاً بهعنوان افزایش اکسیژن تفسیر شدهاند، ممکن است کاهش نشان دهند.
اکسیژن نیز در اقیانوس ها به طور نابرابر توزیع می شود. میکروب های فتوسنتزی محیط های محلی غنی از اکسیژن را در اوایل 3 میلیارد سال پیش یا قبل از آن ایجاد کردند. آنها قبل از اینکه اکسیژن تامین شده توسط جو اهمیت فزاینده ای پیدا کند، بر دوره آرکئن تسلط داشتند. داخل اقیانوس تا حدود 410 میلیون سال پیش به طور کامل اکسیژن نشده بود.
افزایش اکسیژن فرصت های جدیدی را برای زندگی باز کرد
برای زندگی، انتقال تدریجی بود. اتمسفر بدون اکسیژن موجودات وابسته به گاز را به شدت محدود میکند، در حالی که نوسانات سطوح در طول پروتروزوئیک زیستگاههای جدیدی را با تکامل حیوانات باز کرد. پس از سومین افزایش اتمسفر، در دسترس بودن بیشتر اکسیژن به حمایت از اجسام بزرگتر، شکار فعال و انبساط در آبهای عمیق تر کمک کرد.
محققان هشدار میدهند که رکورد ایزوتوپی قدرت تفکیک زمانی محدودی دارد، غلظت اکسیژن پس از 1 میلیارد سال ضعیف باقی میماند، و افزایش بیشتر ممکن است شناسایی نشده باشد. یافتههای آنها نشان میدهد که تبدیل زمین به جهانی غنی از اکسیژن نه تنها با افزایش سطح جو، بلکه با تأخیر طولانی قبل از رسیدن اکسیژن به اعماق اقیانوس شکل گرفته است.
مرجع: “اکسیژناسیون گام به گام جو زمین و اقیانوس ها” توسط هایانگ وانگ و چائو لی، 17 مارس 2026، نوآوری.
DOI: 10.1016/j.xinn.2026.101353
حمایت مالی توسط برنامه ملی تحقیق و توسعه کلیدی چین (Grant No. 2022YFF0800100 to C.L.) و بنیاد ملی علوم طبیعی چین (Grant No. 42425002 to C.L. and 42572129 and 42103072 to H.W) حمایت شد.
هرگز پیشرفتی را از دست ندهید: به خبرنامه SciTechDaily بپیوندید.
ما را در Google و Google News دنبال کنید.




