مطالعه روی 750000 بارداری، پیچش شگفت انگیزی را برای Ozempic و Wegovy نشان می دهد.

در میان زنانی که از داروهای کنترل وزن مشابهی استفاده می‌کنند، محققان هیچ ارتباط معنی‌داری با زایمان زودرس یا سایر عوارض بارداری که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند، پیدا نکردند.

یافته‌ها نشان می‌دهد که خود دیابت، نه دارو، ممکن است مسئول افزایش خطر زایمان زودرس باشد. این مطالعه در منتشر شد باز تولید مثل انسانژورنال پیشرو پزشکی باروری.

داروهای مورد مطالعه عبارتند از سماگلوتاید (نام های تجاری: Ozempic، Wegovy) و لیراگلوتاید (Saxenda). هر دو متعلق به گروهی از داروهای پرمصرف هستند که به عنوان آگونیست های گیرنده GLP-1 (GLP-1 RAs) شناخته می شوند. این داروها که در ابتدا برای درمان دیابت نوع 2 ساخته شده بودند، اشتها را نیز سرکوب می کنند و آنها را به درمان های موثر کاهش وزن تبدیل می کنند. با این حال، ایمنی آنها در دوران بارداری ثابت نشده است.

چرا اوزمپیک و داروهای مشابه نگرانی های بارداری را افزایش می دهند

پروفسور Henriette Svarre Nielsen، که این مطالعه را در بخش زنان و زایمان در بیمارستان دانشگاه کپنهاگ Hvidovre در Hvidovre، دانمارک رهبری کرد، توضیح داد که افزایش سریع نسخه‌های GLP-1 نیاز فوری به اطلاعات بهتر در مورد قرار گرفتن در معرض بارداری ایجاد کرده است.

“در چند سال گذشته، درمان GLP-1 RA تبدیل به دارویی با سریع‌ترین افزایش در نسخه‌ها در سراسر جهان شده است. دستورالعمل‌های کنونی نشان می‌دهند که درمان باید هشت هفته قبل از برنامه‌ریزی بارداری متوقف شود. با این حال، این بر اساس مطالعات ارگانیسم مدل فاز اولیه است تا شواهد دنیای واقعی. با این حال، به دلیل پذیرش گسترده آن، قرار گرفتن ناخواسته در معرض آن در اوایل بارداری، زمانی که شواهد بالینی کمی رخ می‌دهد، وجود ندارد.”

برای بررسی این نگرانی ها، محققان بررسی کردند که آیا قرار گرفتن تصادفی در معرض داروهای GLP-1 در دوران بارداری با عوارض دوران بارداری مرتبط است یا خیر. آنها بر روی زایمان زودرس (تولد قبل از هفته 37)، پره اکلامپسی، دیابت بارداری، داشتن نوزادی با اندازه غیرعادی نسبت به سن بارداری، مرده زایی و مشکلات جفت تمرکز کردند.

یک مطالعه بیش از 750000 بارداری را مورد بررسی قرار داد

تیم تحقیقاتی از ثبت ملی سلامت دانمارک برای بررسی 756636 بارداری تک قلو در میان 480231 زن استفاده کرد. تمام بارداری ها بین 1 اکتبر 2009 تا 31 دسامبر 2023 به دنیا آمدند.

محققان بارداری را به عنوان قرار گرفتن در معرض تصادفی با داروهای GLP-1 طبقه بندی کردند، اگر زن نسخه ای برای سماگلوتاید یا لیراگلوتاید را در هشت هفته قبل یا بعد از اولین روز آخرین قاعدگی خود تجویز کند.

این دوره 16 هفته ای شامل زمانی است که یک زن ممکن است هنوز متوجه بارداری خود نشود و همچنین مراحل اولیه رشد جنین، زمانی که اندام های اصلی شروع به شکل گیری می کنند.

از میان حاملگی‌های مورد مطالعه، 529 مورد شامل سوابق نسخه‌ای بود که نشان‌دهنده قرار گرفتن در معرض داروهای GLP-1 در آن دوره بود.

برای اینکه مقایسه ها قابل اطمینان تر باشد، محققان چندین ویژگی را در نظر گرفتند که می تواند بر نتایج بارداری تأثیر بگذارد. اینها شامل سن مادر، شاخص توده بدنی (BMI)، عادات سیگار کشیدن، مکان، تحصیلات و اینکه آیا زن قبلاً دیابت داشته است یا خیر. آنها همچنین ماه و سال بارداری را در نظر گرفتند تا الگوهای احتمالی فصلی و تغییرات آب و هوا را در نظر بگیرند.

دیابت ممکن است کلید خطر زایمان زودرس باشد

نتایج نشان داد که تفاوت قابل توجهی بین زنانی که داروهای GLP-1 برای دیابت تجویز می‌کردند و کسانی که از آنها برای کاهش وزن استفاده می‌کردند، نشان داد.

دکتر کاترین هوید، نویسنده اول این مطالعه و دانشجوی دکترا در همان بخش، گفت: این یافته ها می تواند به شکل گیری تحقیقات آینده و بهبود دستورالعمل های پزشکی برای زنانی که ناآگاهانه از این داروها در اوایل بارداری استفاده می کنند، کمک کند.

ما به برخی از یافته‌های بسیار مهم دست یافتیم که پیامدهایی برای مطالعات آینده دارد، مانند کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده و کنترل‌شده استفاده از GLP-1 RA در بارداری و برای مشاوره بالینی.»

“ما دریافتیم که این داروها با افزایش خطر زایمان زودرس مرتبط است، اما این خطر تنها زمانی وجود داشت که این دارو برای درمان دیابت و نه برای کنترل وزن استفاده می‌شد. این نشان می‌دهد که وضعیت زمینه‌ای دیابت، به جای دارو، ممکن است علت این ارتباط باشد.”

در ابتدا، به نظر می‌رسید که زنانی که نسخه GLP-1 داشتند، چندین عارضه بارداری را بیشتر از آنهایی که در معرض قرار نداشتند، تجربه می‌کردند. با این حال، بیشتر این ارتباط‌ها پس از بررسی عوامل دیگری که می‌توانند بر نتایج بارداری تأثیر بگذارند، دیگر از نظر آماری معنی‌دار نبودند.

ارتباط قابل توجه باقی مانده مربوط به زایمان زودرس در بین زنانی بود که لیراگلوتاید یا سماگلوتاید را برای درمان دیابت تجویز کردند.

در مقایسه با زنانی که در معرض این داروها قرار نگرفته‌اند، احتمال زایمان زودرس در بین زنانی که لیراگلوتاید برای دیابت مصرف می‌کنند 70 درصد بیشتر و در بین زنانی که برای دیابت سماگلوتاید مصرف می‌کنند، 84 درصد بیشتر است.

انتشار همراه محققان همچنین افزایش مورد انتظار را حدود 11 درصد برای سماگلوتید و 9 درصد برای لیراگلوتید در میان زنان مبتلا به دیابت قبلی گزارش کرد.

مهمتر از همه، همان افزایش خطر زایمان زودرس زمانی که داروهایی به طور خاص برای کنترل وزن تجویز می شدند، مشاهده نشد.

این تفاوت نشان می‌دهد که وضعیت پزشکی زمینه‌ای ممکن است نقش بیشتری در نتایج بارداری نسبت به قرار گرفتن در معرض خود داروها داشته باشد.

معنی یافته ها برای زنانی که داروهای GLP-1 مصرف می کنند چیست؟

به گفته پروفسور نیلسن، تحقیقات آینده باید بین زنانی که از داروهای GLP-1 برای دیابت استفاده می کنند و افرادی که از آنها برای کنترل وزن استفاده می کنند، تمایز قائل شود. ترکیب این گروه‌ها می‌تواند تفاوت‌های مهمی را در زمینه سلامت و خطرات بارداری پنهان کند.

“مطالعات آینده باید دلیل تجویز این داروها را در نظر بگیرند، زیرا خطرات در زنانی که از GLP-1 RA برای دیابت استفاده می کنند در مقابل کنترل وزن متفاوت است. این یکی از اولین مطالعاتی است که قرار گرفتن در معرض GLP-1 RA در اوایل بارداری را بر اساس دلیل تجویز بررسی می کند. با جمع آوری شواهد بیشتر، این یافته ها مشاوره بالینی اولیه GLP-1 برای زنان حامله را راهنمایی می کند. در دانمارک، حدود 70 درصد از افرادی که از قرص های لاغری استفاده می کنند، زنان هستند، بنابراین اجتناب ناپذیر است که برخی از آنها بدون اینکه متوجه بارداری خود شوند، مصرف کنند.

اگرچه نتایج اطلاعات مفید جدیدی را ارائه می دهند، نیلسن تأکید کرد که قبل از تغییر توصیه های پزشکی موجود، تحقیقات بیشتری لازم است.

به طور خاص، یافته ها کنار گذاشتن دستورالعمل های فعلی برای قطع داروهای GLP-1 قبل از بارداری برنامه ریزی شده را توجیه نمی کند. آنها همچنین شواهد کافی برای ایجاد توصیه های مشاوره بالینی جدید بر اساس دلیل تجویز داروها ارائه نمی کنند.

محدودیت های مهم تست بارداری

یکی از نقاط قوت این تحقیق اندازه آن است، با سوابق بهداشتی که بیش از سه چهارم یک میلیون بارداری را پوشش می دهد.

با این حال، این مطالعه مشاهده‌ای بود، به این معنی که می‌توانست ارتباط‌ها را شناسایی کند، اما نمی‌توانست تعیین کند که آیا داروهای GLP-1 مستقیماً باعث زایمان زودرس می‌شوند یا خیر. عوامل دیگر، از جمله اثرات خود دیابت، ممکن است به توضیح نتایج کمک کند.

محدودیت دیگر این بود که محققان به سوابق نسخه اتکا کردند. اگرچه آنها می‌توانستند تعیین کنند که آیا یک زن نسخه‌ای را انجام داده است یا خیر، اما نمی‌توانستند تأیید کنند که آیا واقعاً دارو مصرف کرده است یا خیر.

با این حال، محققان بر این باورند که اکثر زنانی که این داروها را خریداری کرده‌اند، احتمالاً به دلیل هزینه قابل توجهی که دارند، از آنها استفاده می‌کنند.

در دانمارک، بیماران معمولاً در هزینه تزریق GLP-1 مشارکت می کنند، اگرچه یارانه های دولتی برای درمان دیابت وجود دارد. به عنوان مثال، یک تزریق 1 میلی گرمی Wegovy یا Ozempic (سماگلوتید) به ترتیب تقریباً 180 و 114 یورو هزینه دارد که یارانه دیابت در قیمت کمتر منعکس می شود.

دکتر Hviid گفت: “به دلیل هزینه های بالا، ما فرض می کنیم که انطباق در بین زنان تجویز شده GLP-1 RA بسیار بالا است.”

متخصصان خواستار دستورالعمل‌های جداگانه‌تر بارداری هستند

این یافته ها همچنین توجه محققان خارج از دانمارک را به خود جلب کرد.

در تفسیر دعوت شده منتشر شده در کنار این مطالعه، دکتر. Yeyi Zhu و Monique Hedderson از Kaiser Permanente شمال کالیفرنیا و مرکز پیشگیری بالادستی از چاقی و دیابت در Pleasanton، کالیفرنیا، نتایج را به‌عنوان افزوده‌های مهمی به تحقیقات رو به رشد در مورد داروهای GLP-1 و سلامت باروری توصیف کردند.

آنها می نویسند که این یافته ها “پایه شواهد در حال ظهور برای ایمنی تولید مثل GLP-1 RA را تکمیل و گسترش می دهد.”

محققان همچنین تاکید می کنند که تمایز بین درمان دیابت و مدیریت وزن ممکن است به پزشکان کمک کند تا توصیه های شخصی تری را به زنانی که اتفاقاً قبل از بارداری از این داروها استفاده کرده اند، ارائه دهند.

برای پزشکان، مطالعه Hviid و همکاران (2026) ممکن است به مشاوره قبل از بارداری و بارداری اولیه کمک کند. مشاهدات مبنی بر اینکه افزایش خطر زایمان زودرس به زنانی که برای دیابت درمان می‌شوند به جای آنهایی که از آگونیست‌های گیرنده GLP-1 برای مدیریت وزن استفاده می‌کنند، محدود می‌شود، از بحث‌های متعادل‌تر و شخصی‌تر با بیمارانی حمایت می‌کند که ممکن است برای بیمارانی که ممکن است برای بیماران مبتلا به دیابت در معرض ادراک مجدد اهمیت داشته باشند. شناخت دیابت به عنوان یک عامل خطر مهم برای عوارض مامایی و اولویت دادن به سلامت متابولیک و کنترل قند خون قبل و در طول بارداری.

در نهایت، این مطالعه نشان می‌دهد که چرا هنگام ارزیابی خطرات بالقوه بارداری داروهای GLP-1، شرایط سلامت زمینه‌ای زنان اهمیت دارد. اگرچه این یافته‌ها در مورد مواجهه تصادفی با زنانی که از این داروهای کاهش وزن استفاده می‌کنند اطمینان خاطر می‌دهد، اما ثابت نمی‌کند که این داروها در دوران بارداری بی‌خطر هستند.

تحقیقات بیشتری برای روشن شدن خطرات و تعیین بهترین روش برای مشاوره با زنان باردار در حین استفاده از این درمان‌های رایج مورد نیاز است.