یک مطالعه جدید بزرگ نشان می دهد که بسیاری از بزرگسالان 70 ساله و بالاتر که هرگز حمله قلبی یا سکته مغزی نداشته اند، می توانند بدون افزایش چشمگیر خطرات کوتاه مدت قلبی عروقی، مصرف استاتین ها را متوقف کنند. با این حال، یافته ها همچنین به افزایش احتمالی خطر در یک دوره طولانی تر اشاره می کنند که تصمیم را پیچیده تر از آنچه در ابتدا به نظر می رسد می کند.
این مطالعه مستقل و مقدماتی در نشست های علمی انجمن قلب آمریکا در سال 2026، که در 6-9 نوامبر در شیکاگو برگزار شد، ارائه شد. کنفرانس سالانه محققان قلب و عروق و متخصصان مراقبت های بهداشتی را از سراسر جهان گرد هم می آورد تا اکتشافات علمی، شواهد در حال ظهور و پیشرفت های مراقبت بالینی را به اشتراک بگذارند.
تقریباً 25 درصد از بزرگسالان آمریکایی دارای سطوح بالای کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL-C) هستند که معمولاً “کلسترول بد” نامیده می شود. زمانی که کلسترول LDL بیش از حد در شریان ها انباشته می شود، می تواند جریان خون را محدود کرده و به حملات قلبی و سکته مغزی کمک کند. استاتین ها به طور گسترده برای کاهش کلسترول و کاهش این خطرات تجویز می شوند، از جمله در افرادی که هرگز یک رویداد قلبی عروقی نداشته اند. این رویکرد پیشگیرانه همچنان بخش مرکزی دستورالعمل مشترک انجمن قلب آمریکا در سال 2026 در مورد دیس لیپیدمی است.
آیا افراد مسن باید به مصرف استاتین ها ادامه دهند؟
اگرچه استاتین‌ها یک درمان ثابت برای کاهش خطر قلبی عروقی هستند، اما سؤالاتی در مورد این که افراد به 70 سالگی و بالاتر از آنها چه سودی دارند، باقی می‌ماند، به خصوص اگر هرگز حمله قلبی یا سکته نداشته باشند.
ریتا اف. کالیفرنیا، دانشکده پزشکی سانفرانسیسکو. “چند مطالعه قبلی بی خطر بودن قطع استاتین ها را برای پیشگیری اولیه در سن 70 سالگی و بعد از آن ارزیابی کرده اند و هیچ تفاوتی در مرگ و میر پیدا نکرده اند. یک مطالعه بهبود کیفیت زندگی را پس از قطع استاتین پیشنهاد می کند. اینکه آیا قطع استاتین ها برای پیشگیری از بیماری قلبی در افراد مسن بی خطر است یا خیر، همچنان نامشخص است و سوالی است که ما در این مطالعه تحقیق می کنیم.”
برای مطالعه، محققان نزدیک به 1900 بزرگسال 70 ساله و بالاتر را که به طور خاص برای جلوگیری از اولین رویداد قلبی عروقی استاتین مصرف می کردند، ثبت نام کردند. هر شرکت کننده همچنین حداقل دو بیماری مزمن مانند سابقه سرطان یا بیماری ریوی داشت.
شرکت کنندگان به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه مصرف استاتین ها را متوقف کردند و گروه دیگر به درمان تجویز شده خود ادامه دادند. محققان سلامت آنها را به مدت تقریبی دو سال پیگیری کردند و پیگیری اضافی تا چهار سال ادامه داشت. آنها بروز حمله قلبی، سکته مغزی و مرگ را به همراه تغییرات در کیفیت زندگی، درد عضلانی، افتادن و تحلیل عضلانی (معروف به سارکوپنی) بررسی کردند.
چه اتفاقی افتاد که بزرگسالان مسن تر مصرف استاتین ها را متوقف کردند؟
یافته های اولیه تا حد زیادی اطمینان بخش بود. پس از حدود دو سال، شرکت‌کنندگانی که مصرف استاتین‌ها را متوقف کردند، در مقایسه با افرادی که به مصرف داروها ادامه دادند، از نظر آماری افزایش معنی‌داری در حملات قلبی، سکته مغزی یا مرگ و میر نداشتند.
قطع درمان همچنین منجر به بهبود قابل اندازه گیری در سایر پیامدهای مورد مطالعه نشد. کیفیت زندگی، ناراحتی عضلانی، افتادن و تحلیل عضلانی در هر دو گروه مشابه بود.
با این حال، تفاوت کمی در پیامدهای قلبی عروقی وجود داشت. در طول دو سال اول، نتایج نشان داد که به ازای هر 40 نفری که مصرف استاتین ها را متوقف کرده بودند، در مقایسه با افرادی که به درمان ادامه دادند، حدود یک رویداد قلبی عروقی اضافی وجود داشت.
پیگیری طولانی‌تر الگوی نگران‌کننده‌تری را نشان داد. در طی یک دوره حداکثر چهار ساله، 12.7٪ از شرکت کنندگانی که استاتین ها را متوقف کردند، در مقایسه با 9.2٪ از افرادی که به مصرف داروها ادامه دادند، حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ را تجربه کردند.
پیگیری طولانی تر خطر بالقوه را نشان می دهد
ردبرگ توضیح داد که نرخ بالاتر پیامدهای جدی در طول چهار سال پیگیری نشان دهنده یک یافته جدید در تحقیقات قطع مصرف استاتین در میان افراد مسن است. او پیشنهاد کرد که این تفاوت ممکن است به این دلیل رخ داده باشد که این مطالعه شرکت کنندگان بیشتری را شامل می شود و آنها را در مدت زمان طولانی تری نسبت به مطالعات قبلی دنبال می کند.
این نتایج این سوال را پیچیده می کند که آیا افراد مسن باید درمان کلسترول را به طور نامحدود ادامه دهند. در حالی که یافته‌ها نشان می‌دهد که قطع استاتین‌ها ممکن است یک گزینه معقول برای بسیاری از افراد در این گروه سنی باشد، آنها همچنین نشان می‌دهند که ادامه درمان ممکن است به مرور زمان محافظت کند.
او گفت: “این خطر کوچک و افزایش یافته حوادث قلبی عروقی به این معنی است که نمی توان هیچ توصیه ای برای متوقف کردن استاتین ها در این جمعیت بیمار ارائه داد.” “نیاز به تصمیم گیری مشترک بین بیمار و متخصص مراقبت های بهداشتی وجود دارد تا بدانند آیا توقف درمان برای فرد مناسب است یا خیر. با این حال، به طور کلی، توقف برای اکثر افرادی که در این گروه سنی و بدون سابقه CVD هستند بی خطر است.”
طراحی مطالعه و محدودیت های مهم
این مطالعه شامل 1880 شرکت‌کننده 70 ساله و بالاتر (میانگین سنی 77 سال؛ 53 درصد مرد و 47 درصد زن) بود که همگی حداقل دو بیماری مزمن داشتند. افراد مبتلا به بیماری قلبی عروقی ثابت یا رویداد قلبی عروقی قبلی واجد شرایط شرکت نیستند.
محققان این مطالعه را بین نوامبر 2021 و آوریل 2026 در 24 مرکز پزشکی در سوئیس، فرانسه و هلند انجام دادند. از میان شرکت‌کنندگان، 938 نفر مجبور به توقف مصرف استاتین‌ها شدند، در حالی که 942 نفر برای ادامه مصرف دارو تعیین شدند.
در طول کارآزمایی و پیگیری های بعدی، محققان حملات قلبی، سکته های مغزی ایسکمیک حاد و مرگ های ناشی از همه علل را ثبت کردند. شرکت کنندگان همچنین نظرسنجی هایی را برای ارزیابی کیفیت کلی زندگی، درد عضلانی، زمین خوردن و سارکوپنی تکمیل کردند.
یک محدودیت این بود که برخی از شرکت‌کنندگان در گروه‌های تعیین‌شده اولیه خود باقی نماندند. برخی از افرادی که دستور توقف استاتین ها را داده بودند، در نهایت درمان را از سر گرفتند، در حالی که برخی دیگر که برای ادامه مصرف استاتین ها تعیین شده بودند، استفاده از آنها را متوقف کردند. در مجموع، تقریباً 14 درصد از شرکت‌کنندگان در طول مطالعه از رویکرد درمانی تجویز شده خود خارج شدند.
برای تعیین اینکه آیا این تغییرات بر یافته ها تأثیر می گذارد یا خیر، محققان چندین تجزیه و تحلیل آماری اضافی انجام دادند. نتایج بدون تغییر باقی ماند.
در مجموع، یافته‌ها نشان می‌دهند که قطع مصرف استاتین‌ها ممکن است برای بسیاری از بزرگسالان بالای ۷۰ سال که قبلاً بیماری قلبی عروقی نداشته‌اند، گزینه‌ای باشد، به‌ویژه زمانی که پیامدهای آن در دو سال اول در نظر گرفته شود. با این حال، نرخ بالای حملات قلبی، سکته مغزی و مرگ و میر در طول پیگیری طولانی‌تر نشان می‌دهد که چرا توقف درمان باید یک تصمیم فردی باشد که توسط یک متخصص بهداشت گرفته می‌شود تا یک توصیه کلی برای همه افراد مسن.
