چگونه پرندگان روند پیری را تقلب می کنند

یک مطالعه مقایسه ای جامع نشان می دهد که برخی از پرندگان مکانیسم هایی را برای مخالفت با اثرات فجیع قند خون بالا ایجاد کرده اند و ایده ای ارزشمند از متابولیسم و ​​پیری ارائه می دهند.

یک مطالعه بزرگ از 88 پرنده گونه دریافت که برخی از پرندگان با قند خون بالا در برابر گلیکاسیون پروتئین مقاومت دارند ، نشان می دهد که آنها ممکن است مکانیسم هایی برای کاهش اثرات مضر ایجاد کرده اند ، که اغلب با متابولیسم گلوکز همراه است.

این مطالعه اولین تجزیه و تحلیل مقایسه ای در مورد چگونگی قند خون ، میزان گلیکیا ، رژیم غذایی و تاریخچه زندگی در پرندگان است. ارسال شده به عنوان توزیع مجدد اصلاح شده در الیفاین مطالعه شواهد محکمی در مورد ارتباط مثبت بین سطح قند خون و گلیکاسیون ارائه می دهد. در حالی که ویراستاران برخی از محدودیت های جمع آوری داده ها را تأیید می کنند ، آنها پیشنهاد می کنند که این محدودیت ها احتمالاً یافته های آماری قابل توجهی را محافظه کارانه تر و نه بیش از حد ارزیابی می کنند.

درک چگونگی تنظیم انواع مختلف قند خون برای بررسی روابط بین متابولیسم ، پیری و بیماری بسیار مهم است. قند خون بالا معمولاً با پیری شتاب و مشکلات بهداشتی همراه است ، عمدتا به دلیل گلیکاسیون پروتئین ، فرآیندی که در آن قندها با پروتئین ها واکنش نشان می دهند و باعث آسیب سلولی می شوند.

فرضیه سندرم TEMPO میزان متابولیسم بدن ، امید به زندگی ، استراتژی های تولید مثل و رفتار را به روش های قابل پیش بینی ارائه می دهد. پیش بینی می شود این قاب دارای متابولیسم زیاد زندگی بالا ، عمر کوتاه و قند خون بالا و سطح گلیکاسیون باشد. در مقابل ، کسانی که دارای عمر طولانی تر و زمان آهسته تر از رشد هستند باید سطح کمتری از قند خون و مقاومت بیشتری در برابر گلیس داشته باشند. با این حال ، مشخص نیست که چگونه گلیکاسیون با سایر ویژگی ها بین گونه ها جمع شده است ، بنابراین مشخص نمی شود که آیا گلیکاسیون در محدوده سرعت زندگی قرار می گیرد.

پرندگان به عنوان یک مورد منحصر به فرد

“آدریان مورنو-بابالو” ، نویسنده اصلی ، می گوید: “پرندگان در این زمینه به ویژه با توجه به سطح قند خون نسبتاً زیاد آنها تقریباً دو برابر بیشتر از پستانداران با اندازه مشابه ، اهمیت دارند.” “اعتقاد بر این است که این یک اقتباس است که به پرواز اجازه می دهد تا پرندگان سوخت مورد نیاز برای تغذیه شدیدهای شدید ورزش هوازی را فراهم کند. اما همچنین متناقض است. با وجود سطح قند خون بالاتر ، پرندگان طول عمر قابل توجهی را در مقایسه با همتایان پستانداران خود نشان می دهند که تا سه برابر بیشتر زندگی می کنند. “

برای مطالعه این پارادوکس آشکار ، مورنو-باگو و همکارانش ، تجزیه و تحلیل 484 پرنده فردی از 88 گونه مختلف. آنها سطح قند خون و میزان گلیکاسیون را در ارتباط با صفات تاریخ پرندگان مقایسه می کنند – امید به زندگی ، وزن بدن ، زمان توسعه ، سرمایه گذاری های تولید مثل (اندازه گیری شده با جرم کلاچ – کل جرم تخم های آنها) و رژیم. آنها سعی کردند تشخیص دهند که آیا این گونه های پرنده از قاب پیروی می کنند ، که با فرضیه سندرم سرعت زندگی تعیین می شود.

نتایج آنها تفاوت معنی داری در سطح قند خون برای گونه های مختلف نشان داد. پرندگان کوچکتر ، مانند سوئیفت و رهگذران ، بالاترین سطح قند خون را داشتند ، در حالی که گونه های بزرگتر مانند فلامینگو و غازها بیشترین داشتند. درجه گلیس از چنین روند پیروی می کند ، در حالی که پرندگان کوچکتر سطح بالاتری را نشان می دهند و پرندگان بزرگتر سطح پایین تری را نشان می دهند.

با این حال ، ارتباط بین قند خون و سطح زندگی پیچیده تر بود. در حالی که پرندگان طولانی تر معمولاً سطح قند خون بالاتری دارند ، این پارچه را فراتر از یک لحظه خاص افزایش می دهد. این نشان می دهد که برخی از گونه ها به جای جلوگیری از سطح قند خون بالا ، مکانیسم هایی را برای جلوگیری از آسیب های ناشی از گلیکاسیون ایجاد کرده اند.

یافته های غیر منتظره دیگر این است که پرندگان گوشتخوار زمینی سطح گلیکاسیون قابل توجهی بالاتری از پرندگان همه جانبه دارند ، اگرچه سطح مشابه قند خون دارند. این نشان می دهد که عوامل خارج از سطح قند خون ، مانند تفاوت در متابولیسم پروتئین ، نیروهای محافظتی آنتی اکسیدانی یا اجزای رژیم غذایی ، از جمله فیبر و اسیدهای چرب اشباع نشده ، می توانند بر چگونگی کاهش گونه های مختلف در کاهش آسیب های ناشی از گلیکوسیون تأثیر بگذارند.

فرضیه سرعت زندگی را به چالش می کشد

نتایج برخی پیش بینی ها در مورد فرضیه سندرم TEMPO را به چالش می کشد. در حالی که اندازه بدن ارتباط محکمی با سطح قند خون نشان می دهد ، سرمایه گذاری های تولید مثل ارتباط معنی داری با گلیکیا نشان نمی دهند و میزان گلوکز با امید به زندگی آنها به جای کاهش افزایش می یابد.

“نتایج ما فقط در توافق ناچیز با پیش بینی فرضیه سندرم سرعت زندگی است. Fabrice Bertile ، نویسنده سنسور ، محقق در موسسه Pluridiscipline Hubert Curien ، دانشگاه Strasbourg ، CNRS و زیرساخت های ملی پروتئین ها ، پروفایل ها ، پروفایل ها ، پروفایل ، می گوید: “رابطه بین قند خون و سطح زندگی ممکن است به انواع عواملی بستگی داشته باشد که بر نحوه تأثیر گلوکز بر پیری تأثیر می گذارد. مطالعات فعلی بیشتر باید به این منطقه هدایت شود ، و همچنین گروه های پرنده دیگری را که به دلیل محدودیت های لجستیکی در مطالعه ما نشان داده نشده اند ، کشف کنید. “

“این نتایج دانش ما را در مورد تنوع قند خون و مدل های گلیکیا در پرندگان افزایش می دهد ، که باعث خرد متابولیسم ، پیری و بیماری می شود.” “تفاوت معنی داری در سطح قند خون و میزان گلیکاسیون بین گونه ها وجود دارد ، در حالی که بالاترین میزان گلوکز مقاومت بیشتری در برابر گلیس نشان می دهد ، و به یک مکانیسم توسعه یافته برای این مقاومت اشاره می کند. دانستن چگونگی بوجود آمدن این مقاومت در برابر گلیكاسیون می تواند ایده ای تعیین كننده از تحقیقات بهداشتی انسان ، به ویژه در مناطقی مانند دیابت ، طول عمر و اختلالات متابولیک ارائه دهد. “

مرجع: “تنوع در میزان آلبومین گلیكمینگ در پرندگان به معنای مقاومت در برابر قند خون نسبی است ، نه مطابقت با فرضیه سرعت سندرم زندگی” توسط آدریان مورنو باجو ، سارا جراملیس ، كریستین شفر ، بنیكا ، بنجا ، پیریه ، پیر. پیرس ، وینسانت ، تیری ، Tierry ، کریستین شفر-راس ، Benotard ، بنیامین ری ، پیرس ، ویجانت ، بنیامین ری ، پیر ، وینت ، تیری ، تری ، کریستین شفر ، بنییا کویایا آلی ، پیرس ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ری ری ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ری ، پیر ری ، پیر ری ری. Fabrice Bertile و Francois Criscuolo ، 3 دسامبر 2024 ، الیفحرف
doi: 10.7554/elife.103205.1