هنگامی که موش ها از این جزیره کوچک ریشه کن شدند، پرندگان دریایی شکوفا شدند

آخرین موش در جزیره تروملین، یک پارگی کوچک از شن و ماسه در غرب اقیانوس هند در نزدیکی ماداگاسکار، در سال 2005 کشته شد.

موش‌ها صدها نسل در این جزیره زندگی می‌کردند، قلمروی فرادریایی فرانسه. ماتیو لو کورت، بوم شناس در دانشگاه رئونیون، منطقه ای در خارج از کشور فرانسه در سواحل ماداگاسکار، گفت که جوندگان احتمالاً در اواخر قرن 18 وارد شدند، زمانی که یک کشتی فرانسوی حامل ماداگاسکی ها که برای تجارت برده ربوده شده بودند، در آنجا غرق شد. جزیره تروملین احتمالاً قبل از ورود جوندگان، خانه حداقل هشت گونه مختلف از پرندگان دریایی، از جمله صدها هزار پرنده ناوچه، درنا و لون بوده است. اما، مانند صدها جزیره دیگر در سراسر جهان، موش‌ها از تخم‌های این پرندگان عبور کردند و در نهایت جمعیت را از بین بردند. در سال 2005، زمانی که مقامات فرانسوی سرانجام نابودی جوندگان را آغاز کردند، تنها دو گونه از پرندگان باقی مانده بودند: چند صد جفت نقاب زده و جوانان مو قرمز.

امروز، دو دهه پس از تبعید مقامات این موش، جزیره تروملین بار دیگر به پناهگاه پر رونق پرندگان دریایی تبدیل شده است که هزاران جفت مولد متعلق به هفت گونه مختلف را در خود جای داده است. حتی دلگرم‌کننده‌تر، این جزیره یکی از موارد فزاینده‌ای است که در آن پرندگان دریایی پس از از بین بردن موفقیت‌آمیز شکارچیان مهاجم، خود به خود برگشته‌اند.

لو کورت، یکی از نویسندگان این کتاب، می گوید: «از نظر حفاظت، موفقیت فوق العاده ای است مطالعه اخیر مستندسازی بازیابی

خلاصی از مناظر از مهاجمان یکی از چالش های اصلی پیش روی بازسازی کلنی های پرندگان دریایی در سراسر جهان است. در جزایر بزرگ با زمین های پیچیده، یا حتی جزایری با ساختمان های متعدد و مواد غذایی فراوان، مانند جزیره منهتن نیویورک، این می تواند عملا غیرممکن باشد. برخی از کمپین‌های ریشه‌کنی موش‌ها مستلزم صرف سال‌ها و میلیون‌ها دلار است آخرین جوندگان را از بین ببرید. اما به طور کلی، نابودگرها کاملاً مؤثر شده اند. هالی جونز، بوم شناس دانشگاه ایلینوی شمالی که در مقاله جدید نقشی نداشت، گفت: «ما این فناوری را داریم و از دهه 1950 این کار را انجام می دهیم. با توجه به الف بررسی 2022، 88 درصد از تلاش ها برای از بین بردن مهره داران مهاجم از جزایر طی 100 سال گذشته موفقیت آمیز بوده است.

در جزیره تروملین، که کمتر از یک مایل مربع است و به جز یک ایستگاه تحقیقاتی کوچک خالی از سکنه است، مقامات فرانسوی با استفاده از طعمه سمی، جوندگان را در یک ماه از بین بردند.

هنگامی که شکارچیان ناپدید شوند، جوامع پرندگان دریایی در برخی جزایر ممکن است به کمک بیشتری برای بازیابی نیاز داشته باشند، مانند پوشش گیاهی مجدد، قرار دادن مدل‌های اندازه واقعی پرندگان، یا پخش تماس‌های ضبط شده برای جذب پرندگان. اما لو کور می گوید که هیچ تلاش مشابهی در جزیره تروملین انجام نشده است.

همانطور که معلوم شد، پرندگان دریایی در آنجا نیازی به کمک نداشتند. تا سال 2013، جمعیت افراد پا قرمز و سینه نقابدار بیش از دو برابر شده بود. بلافاصله، درنای سفید، ندول های قهوه ای، درنای دوده ای، پترل های گوه ای شکل و تکان دادن سر کوچکتر پشت سر هم ظاهر شد از سال 1856، هیچ گونه نژاد درنا و نودی در جزیره تروملین ثبت نشده است، و هیچ سابقه ای از پرورش پترل های دم گوه ای در آنجا وجود ندارد.

هر چقدر هم که چشمگیر بود، بهبودی جونز را غافلگیر نکرد. او می گوید: «ما می دانیم که پرندگان دریایی به طور کلی پس از از بین رفتن پستانداران مهاجم بهتر عمل می کنند.

پرندگان دریایی در جاهای دیگر به شیوه ای مشابه بازگشت مستقلی داشته اند. برای مثال در جزیره برگس، نیوزلند پترل های معمولی غواصی و پترول های کوچک ظرف دو دهه پس از حذف موش ها بازگشت.

جونز خاطرنشان می کند، اما همه مستعمرات در 20 یا حتی 30 سال بهبود نمی یابند. در جزایر دورافتاده، دور از سایر جمعیت‌های پر رونق پرندگان دریایی، بهبودی می‌تواند بسیار بیشتر طول بکشد، زیرا تعداد کمی از پرندگان ممکن است بر فراز آن پرواز کنند و تصمیم به ماندن بگیرند. پرندگان دریایی تمایل دارند سریعتر به جزایر نزدیک مستعمرات موجود بازگردند. اما حتی در جزیره تروملین، که بیش از 300 مایل دورتر است، پرندگان می توانند در نهایت راه خود را پیدا کنند.

بهبودی در جزیره تروملین نسبتاً سریع بوده است، تا حدی به این دلیل که جامعه پرندگان دریایی عمدتاً تحت سلطه گونه هایی است که به طور منظم در خانه های جدید پراکنده می شوند، مانند درناها و درناها. اما برخی از گونه ها به طور خاص به کندی بهبود می یابند. آلباتروس‌ها، پترل‌ها و سایر پرندگان دریایی که به یک مکان تولید مثل وفادار می‌مانند، به ندرت مکان‌های جدیدی را امتحان می‌کنند، حتی اگر پرندگانی از همان گونه‌ها قبلاً در آنجا زندگی می‌کرده باشند. جوامعی از این پرندگان دریایی ممکن است برای بازگشت نیاز به تطمیع داشته باشند.

با وجود شروع امیدوارکننده، پرندگان دریایی جزیره تروملین همچنان با همان تهدیداتی روبرو هستند که پرندگان دریایی در سراسر جهان را تهدید می کند: آنها را می توان در صیدهای تجاری صید کرد، به علاوه صید بی رویه و تغییر شرایط اقیانوس، غذا را از آنها سلب می کند. اما جزیره تروملین به همان اندازه که کوچک است نشان می دهد که پرندگان دریایی انعطاف پذیر هستند. اگر انسان‌ها بتوانند از شر شکارچیان مهاجم خلاص شوند، بازسازی جزیره می‌تواند کارساز باشد – گاهی اوقات به طرز خیره‌کننده‌ای.

این مقاله از مجله Hakai، یک نشریه آنلاین برای علم و جامعه در اکوسیستم های ساحلی است. داستان‌های بیشتری مانند این را بخوانید hakaimagazine.com.

مطالب مرتبط از مجله Hakai: