جستجوی عظیم 24000 کریستال هزاران احتمال جدید را نشان می دهد


یک جستجوی کامپیوتری هزاران کریستال را شناسایی کرد که ارزش آزمایش را به عنوان منابع مواد بسیار نازک دارند و به طور بالقوه امکانات الکترونیک آینده را گسترش می دهند.
یک کریستال را به اندازه ورقه ای با ضخامت چند اتم جدا کنید و می توانید کاری که ماده می تواند انجام دهد را تغییر دهید. رفتار الکتریکی، مغناطیسی یا شیمیایی آن را می توان تغییر داد و امکانی را برای الکترونیک، ذخیره انرژی و واکنش های شیمیایی سریعتر باز می کند.
این ورق های فوق نازک به عنوان مواد دو بعدی یا دو بعدی شناخته می شوند. آنها از زمانی که گرافن در سال 2004 تولید شد، توجه علمی و فناوری را به خود جلب کردند.
چالش، یافتن کریستال هایی است که ورقه ای را بسازند که در کنار هم نگه داشته شود. محققان عمدتاً با کریستال هایی شروع کردند که مانند کتاب ساخته شده بودند، لایه های آنها نسبتاً به راحتی از هم جدا می شوند زیرا نیروهای ضعیف آنها را در کنار هم نگه می دارند. جداسازی کریستال هایی با پیوندهای قوی در همه جهات بسیار دشوارتر است.
هزاران کریستال می توانند ورقه های بسیار نازکی تولید کنند
تیمی از Helmholtz-Zentrum Dresden-Rossendorf (HZDR) و TU Dresden اکنون اولین روش محاسباتی کارآمد را برای پیشبینی لایههای اتمی قابل جداسازی در هر نوع کریستالی توسعه دادهاند. یافته ها، منتشر شده در ارتباطات طبیعت، انتخاب بسیار گسترده تری از مواد را برای مطالعه به محققان می دهد.
این تیم بیش از 24000 ساختار کریستالی بدون لایه شناخته شده را از یکی از بزرگترین پایگاه های داده مواد تجربی بررسی کرد و 2531 نامزد به خصوص امیدوارکننده را برای محاسبات دقیق انتخاب کرد. این کاندیدها ترکیب شیمیایی خود را هنگامی که یک لایه جدا می شود حفظ می کنند و نسبت پیوند محاسبه شده آنها به شدت از ساختار دو بعدی حمایت می کند.
برگه های پیش بینی شده به طور قابل توجهی با رکوردهای پایگاه داده موجود متفاوت است. برخی از آنها می توانند فلزی شوند، حتی اگر کریستال های اصلی آنها نیمه هادی باشند، که یک تغییر اساسی در نحوه هدایت الکتریسیته است. برخی دیگر می توانند یک باند عبور مستقیم ایجاد کنند، یک مشخصه الکترونیکی که به طور بالقوه برای دستگاه هایی که نور را جذب یا ساطع می کنند مفید است. نامزدهای مغناطیسی همچنین می توانند از اسپینترونیک پشتیبانی کنند که از اسپین الکترون برای پردازش و ذخیره داده ها استفاده می کند.
برای اکثر نامزدها، محاسبات نشان می دهد که لایه برداری به انرژی نسبتا کمی نیاز دارد. همچنین به نظر می رسد بسیاری از آنها در برابر اغتشاشات اتمی کوچک و از نظر انرژی مطلوب و الزامات اساسی برای استفاده تکنولوژیکی پایدار هستند. آزمایش ها باید مشخص کنند که آیا این مواد واقعاً می توانند ساخته شوند و تحت چه شرایطی.
پیدا کردن جایی که کریستال ها می توانند شکافته شوند
دکتر ریکو فردریش از موسسه تحقیقات مواد و فیزیک پرتو یونی HZDR و TU Dresden توضیح می دهد: «با توجه به اینکه این دسته از مواد هنوز بسیار جوان هستند، انتخاب مواد مناسب برای آزمایش اغلب بر اساس تجربه و شهود است. با استفاده از روش جهانی خود، اکنون میتوانیم نقاطی را تعیین کنیم که کریستال در هر ماده میتواند به بهترین شکل شکافته شود و اینکه آیا یک ساختار دو بعدی بالقوه پایدار میتواند در این فرآیند شکل بگیرد یا خیر.
این روش با محاسبه شدت پیوند اتمها آغاز میشود. مدل اولیه او که پتانسیل eXfoliation و Cleavage یا XCP نام دارد، این محاسبات دقیق را با استفاده از عناصر درگیر و فاصله بین اتم ها انجام می دهد.
سپس دو الگوریتم اضافی به دنبال راه هایی برای تقسیم یک برگ هستند. در کریستال به دنبال هواپیماهایی که به راحتی قابل جدا شدن هستند می گردد. دیگری به تدریج ضعیف ترین پیوندها را از مدل حذف می کند تا زمانی که ساختارهای دو بعدی باقی بمانند. این رویکرد همچنین سطوح جدایی را که در مقیاس اتمی غیر یکنواخت هستند، شناسایی می کند.
نویسنده اصلی تام بارنوفسکی میگوید: «محاسبه ساختار الکترونیکی برای هر سطح ممکن زمان فوقالعادهای طول میکشد. از سوی دیگر، مدل کارآمد ما میتواند پایگاههای اطلاعاتی مواد بزرگ را با حداقل تلاش محاسباتی جستجو کند.
آزمایشها بر روی طیف وسیعی از مواد دو بعدی که قبلاً بهطور تجربی تولید شدهاند، نشان دادهاند که XCP بهطور قابل اعتمادی سطوح ترجیحی برای جداسازی لایهها را شناسایی میکند. این روش به صورت رایگان به عنوان یک ابزار وب در دسترس است.
فریدریش می گوید: «نتایج ما افق مواد دو بعدی را تا حد زیادی گسترش می دهد. “این روش تضمین نمی کند که هر نامزدی می تواند در آزمایشگاه تولید شود. اما نشان می دهد که کدام کریستال ها واقعا ارزش تلاش آزمایشی را دارند.”
مرجع: «پیشبینی با توان بالای مواد واندروالس قابل لایهبرداری با پتانسیل جهانی» توسط تام بارنوفسکی، کارستن تیم و ریکو فردریش، 25 اوت 2026، ارتباطات طبیعت.
DOI: 10.1038/s41467-026-76806-8
هرگز پیشرفتی را از دست ندهید: به خبرنامه SciTechDaily بپیوندید.
ما را در Google و Google News دنبال کنید.




