مقالات

آیا همیشه بهتر ورزش بهتر است؟ مطالعه دوقلوی اسطوره های طول عمر


آیا همیشه بهتر ورزش بهتر است؟ مطالعه دوقلوی اسطوره های طول عمر
یک مطالعه فنلاندی دوقلوی نشان داد که فعالیت بدنی متوسط ​​بیشترین سود را برای ماندگاری می بخشد ، بدون اینکه بیشتر خطر مرگ و میر را برای کسانی که در سطوح بسیار بالا ورزش می کنند ، کاهش دهد و تأثیر فعالیت بدنی در پیری آلی از یک مدل U شکل پیروی می کند. علاوه بر این ، مشاهده دستورالعمل های فعالیت بدنی باعث کاهش قابل توجهی مرگ و میر یا خطر بیماری ژنتیکی نمی شود ، که نشان می دهد سایر عوامل سبک زندگی نیز نقش اساسی دارند.

تمرینات متوسط ​​خطر مرگ و میر را کاهش می دهد ، اما سطح بالاتری از فعالیت ها فواید بیشتری را ارائه نمی دهد. پیری ارگانیک هم در پایین ترین و هم فعال ترین افراد تسریع می شود.

در حالی که فعالیت بدنی اغلب با زندگی طولانی تر همراه است ، تحقیقات توسط مطالعات فنلاندی جمینی نشان می دهد که این رابطه ممکن است پیچیده تر از آنچه قبلاً تصور می شد باشد.

تیمی در دانشگاه Jyväskylä ، فنلاند ، بررسی کرده است که چه مدت فعالیت بدنی اوقات فراغت بر مرگ و میر تأثیر می گذارد. آنها همچنین بررسی کرده اند که آیا فعالیت بدنی می تواند خطر مرگ و میر ناشی از پیش بینی ژنتیکی به بیماری و تأثیر آن بر پیری بیولوژیکی را در زندگی بعدی کاهش دهد.

در این مطالعه داده های 22750 دوقلو فنلاند متولد قبل از سال 1958 ، سطح فعالیت بدنی آنها در سالهای 1975 ، 1981 و 1990 مورد بررسی قرار گرفت. داده های مرگ و میر تا پایان سال 2020 ردیابی شد.

فعالیت متوسط ​​حداکثر مزایا را به طول عمر می دهد

چهار زیر گروه مختلف از داده ها بر اساس فعالیت بدنی اوقات فراغت در طول 15 سال پیگیری مشخص شد: گروه های کم تحرک ، نسبتاً فعال ، فعال و بسیار فعال. هنگامی که اختلاف در مرگ و میر بین گروه ها در پیگیری 30 ساله مورد بررسی قرار گرفت ، مشخص شد که بیشترین سود-7 ٪ خطر مرگ و میر کمتر است-بین گروه های بی تحرک و متوسط ​​فعال است. سطح بالاتر فعالیت بدنی فواید اضافی را به همراه نمی آورد. هنگامی که میزان مرگ و میر به طور جداگانه در کوتاه مدت و بلند مدت مورد بررسی قرار گرفت ، در کوتاه مدت ارتباط مشخصی کشف شد: هرچه سطح فعالیت بدنی بالاتر باشد ، خطر مرگ و میر کمتر خواهد بود. با این حال ، در دراز مدت ، کسانی که بسیار فعال بودند با کسانی که از نظر مرگ و میر گیر کرده اند ، تفاوت ندارند.

استادیار الینا سیلانا از دانشکده ورزش و علوم بهداشت می گوید: “وضعیت اساسی قبل از بیماری می تواند فعالیت بدنی را محدود کند و در نهایت منجر به مرگ شود ، نه از عدم ورزش.” “این می تواند رابطه بین فعالیت بدنی و مرگ و میر را در کوتاه مدت منحرف کند.”

جلسه دستورالعمل های فعالیت بدنی خطر کمتری از مرگ و میر را تضمین نمی کند

محققان همچنین بررسی می کنند که آیا پیروی از دستورالعمل های مطالعه سازمان بهداشت جهانی بر خطر مرگ و میر و بیماری ژنتیکی تأثیر می گذارد. دستورالعمل ها 150 تا 300 دقیقه متوسط ​​یا 75 تا 150 دقیقه فعالیت شدید در هفته را نشان می دهد. این مطالعه نشان داد که رعایت این دستورالعمل ها خطر مرگ و میر را کاهش نمی دهد یا خطر ابتلا به بیماری ژنتیکی را تغییر نمی دهد. حتی برای دوقلوها که سطح توصیه شده PA را برای مدت 15 سال برآورده می کنند ، تفاوت آماری معنی داری در مرگ و میر در مقایسه با جفت دوقلوهای کمتر فعال آنها مشاهده نشد.

محقق دکتری لورا جووسسو از دانشکده ورزش و بهداشت می گوید: “ارتباط مطلوب بین فعالیت بدنی و مرگ و میر ، بر اساس مطالعات مشاهده ای است که مستعد اعتیاد از منابع مختلف است.” “در مطالعات ما ، ما قصد داشتیم منابع مختلف تعصب را در نظر بگیریم و با دوره پیگیری طولانی ترکیب کنیم ، ما نمی توانیم تأیید کنیم که پیروی از دستورالعمل های فعالیت بدنی فعالیت ژنتیکی را کاهش می دهد بیماری قلبی عروقی خطر یا باعث کاهش مرگ و میر می شود. “

رابطه بین فعالیت بدنی و پیری ارگانیک U شکل است

برای ارسال دوقلوی ، پیری ارگانیک با استفاده از ساعتهای اپی ژنتیک با نمونه خون تعیین می شود. ساعتهای اپی ژنتیک به شما امکان می دهد میزان پیری آلی فرد را بر اساس گروههای متیل که بیان ژن را تنظیم می کنند و مربوط به روند پیری هستند ، ارزیابی کنید.

Silanpaya می گوید: “ما دریافتیم که رابطه بین فعالیت بدنی اوقات فراغت و پیری ارگانیک U شکل است: پیری بیولوژیکی در کسانی که کمترین و بیشترین اعمال را انجام داده اند ، تسریع می شود.”

سایر شیوه های زندگی ، مانند سیگار کشیدن و مصرف الکل ، تا حد زیادی ارتباطات مطلوب فعالیت بدنی با پیری بیولوژیکی را توضیح داده است.

داده های ژنتیکی برای 4،897 دوقلو در دسترس بود. حساسیت ژنتیکی دوقلوها به بیماری عروق کرونر شریان و همچنین فشار خون سیستولیک و دیاستولیک با نتایج خطر جدید پلی ژنیک که خلاصه حساسیت ژنوم به عوارض است ، ارزیابی می شود. علاوه بر این ، تمام علل و مرگ و میر قلبی عروقی در 180 جفت دوقلوی یکسان دنبال شد. میزان پیری پیری بیولوژیکی 1153 دوقلو توسط یک نمونه خون ارزیابی می شود.

این مطالعات با همکاری دانشکده ورزش و علوم بهداشتی و مرکز روش شناختی علوم انسانی در دانشگاه Jyväskylä و موسسه پزشکی مولکولی فنلاندی در دانشگاه هلسینکی انجام شد.

اولین نویسندگان این تحقیق ، محققان دکترا لورا جوئنسو و آنا کانکانپایا ، متعلق به گروه تحقیقاتی genacial هستند. گروه Genactile عوامل ژنتیکی و سبک زندگی را پیش بینی می کند که پیری آلی ، سلامت و ظرفیت عملکردی را پیش بینی می کند. رهبر این گروه الینا سیلپایا ، استادیار ارتقاء سلامت است.

مرجع: “انجمن های فعالیت بدنی طولانی مدت در بزرگسالان با پیری بیولوژیکی بعدی و مرگ و میر همه علت-یک مطالعه دوقلوی چشم انداز” توسط آنا کانکاناپه پایاورگ والر ، آینو هایککینن ، Jaakko Kaprio ، Miina Ollikainen و الینا Sillanpää ، 17 Janai 2025 ، مجله اپیدمیولوژی اروپاییحرف
doi: 10.1007/s10654-024-01200-x

این مطالعه توسط شورای تحقیقات فنلاند ، Juho Vainio ، Päivikki و بنیاد Sakari Sohlberg ، بنیاد Sigrid Juselius و بنیاد Yrjö Jahnsson تأمین شد.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا